Begin november werd is het nieuwe album van Ian Siegal officieel uitgebracht. Broadside geeft in tien tracks meer dan ooit de veelzijdigheid van deze gerespecteerde Britse muzikant weer en is door het prestigieuze Engelse Mojo uitgeroepen tot ‘Blues-album of the Month’. Ian staat op het punt af te reizen naar Nederland, wanneer we hem even ophouden voor een korte up-date.
Je bent een graag geziene artiest op de Nederlandse podia, maar doet daarnaast veel optredens in andere landen. Moet vast lastig geweest zijn om tijd te maken voor de opnamen van Broadside?
“Het was inderdaad een heel krap tijdschema, maar omdat we als band goed op elkaar zijn ingespeeld verliep het studio-proces heel voorspoedig. Ik heb daarbij ook nog assistentie gekregen van Matt Schofield en toetsenist John Henderson, die je kunt horen op Hard Pressed en Like Hell. John speelt bovendien mee op Take A Walk In The Wilderness. Ook met hen is het gemakkelijk samenwerken, dus is er weinig tijd verloren gegaan in de studio. We konden daardoor meteen weer het podium op.”
Qua muziekstijlen is dit je meest diverse album tot nu toe. Het predikaat bluesmuzikant lijkt op jou steeds minder van toepassing. Zijn alle nummers live uitvoerbaar?
“Zoals je uit de albumtitel kunt afleiden is het allemaal wat breder opgezet. We hebben ze allemaal een paar keer live gespeeld in de studio, maar tijdens de tour moet je toch een selectie maken. Hoewel ik vanuit blueskringen enorm veel waardering krijg, heb ik mijzelf nooit zo zeer als een bluesmuzikant gezien. Ik heb er trouwens geen enkele moeite mee hoor.”
De variatie zoals die te horen is op het album, is op het podium natuurlijk wel zo leuk voor de fans die meerdere optredens bezoeken, toch?
“Ja, maar ik vind wel dat een artiest iedere avond de beste nummers dient te spelen die hij heeft.”
Je hoort muzikanten vaak zeggen dat het laatste album het beste is wat ze ooit hebben uitgebracht en dat vorige albums om diverse redenen niet deugden. Is dit jouw beste album ooit?
“Ik ken die verhalen ook en kan daar weinig begrip voor opbrengen. Als je niet tevreden bent moet je die shit niet uitbrengen. Zelf luister ik nooit naar mijn eigen albums. Op het moment dat de ene is afgerond komen de ideeën voor het volgende project alweer naar voren. Het blijven natuurlijk momentopnamen die erg afhankelijk zijn van de juiste atmosfeer en omstandigheden. Als ik nu dezelfde nummers nogmaals zou opnemen, zouden ze zeer waarschijnlijk anders klinken. Terugkomend op je vraag kan ik zeggen: Ja, dit is mijn allerbeste album ooit.”
Is er veel veranderd in jouw artiestenbestaan sinds het natte optreden in 2004 op het Haagse Plein, waar je voor welgeteld dertien bezoekers aan de vooravond van het North Sea Jazz Festival speelde, of sjouw je nog steeds met je eigen koffers?
“Den Haag 2004? Is het al weer zo lang geleden? Het gebeurt niet zo vaak dat je aan alle bezoekers van de avond een cd verkoopt die ook nog eens gesigneerd moet worden. Ja, het aantal bezoekers is door de jaren wel toegenomen en nee, ik vind het prettig om mijn eigen spullen in te pakken, uit te pakken en bij me te hebben. Het geeft me een comfortabel gevoel. Weet je trouwens dat John Mayall ook nog altijd zijn eigen spullen opruimt?”
De mensen die jou kennen bekommeren zich altijd om je gezondheid. Het gebeurde regelmatig dat je met een blauw oog, op krukken of een met gekneusde rib, zoals tijdens het Ribs & Blues Festival in Raalte, op het podium stond. Is bad luck following you?
“Nee in tegendeel, ik prijs mijzelf juist heel erg gelukkig. Het is overigens altijd in Nederland dat ik met een blessure op de planken sta. Mijn huisarts gaf aan dat ik over een uitermate goede gezondheid beschik. Iets waar ik zelf ook wel door verrast ben.”
Welke plannen heb je naast de optredens in verband met de release van Broadside?
“Ik heb eerder dit jaar al optredens gedaan met het Nationale Jazz Orkest in Frankrijk en dit krijgt een vervolg in Parijs, maar ook in Brazilië. Het zijn optredens ter ere van Billie Holiday’s muziek. Ze zochten naast de zangeres die ze al gevonden hadden een sterk contrasterende mannenstem. Gelukkig viel de keuze op mij en krijg ik de eer om met dit geweldige orkest mijn jazzy kant te laten zien. In januari zal ik overigens de tour in Nederland voortzetten met optredens in onder meer Breda, maar daar speel ik weer mijn eigen werk.”
Heb je nog een laatste quote waarmee je de aankomende optredens in Nederland allemaal zult uitverkopen?
Siegal, verrast: “Zijn er nog kaarten over dan?”
tekst Jeroen Bakker
Livedata 2009 / 26 november De Roma, Antwerpen 27 november De Swerver, Oostende 29 november CC de Djoelen, Oud Turnhout 29 november De Gouden Leeuw, Dongen 1 december Tivoli, Utrecht 2 december De Bosuil, Weert 3 december De Boerderij, Zoetermeer
Livedata 2010 / 7 januari De Kade, Zaandam 8 januari Mezz, Breda 9 januari Witte Bal, Assen 5 maart Burgerweeshuis, Deventer 6 maart Bluesfestival, Leerdam
7 maart De Waerdse Tempel 3 april Blues Maastricht, Maastricht
