PARADISO, Amsterdam
13 Februari 2010
Waar de zuiderburen eerder deze week al een voorproefje kregen van deze bijzondere combinatie, blijkt ook Paradiso een ideaal decor te vormen voor de twee grootheden van het singer/songwriter-, americana- en countryrock-gebeuren. Na een zakelijk ‘ladies and gentlemen, Lyle Lovett and John Hiatt’ is de al lang en breed uitverkochte grote zaal maarliefst tweeënhalf uur in de greep van de twee vijftigers, beiden slechts gewapend met akoestische gitaar.
De linkerstoel blijkt voor Lovett bestemd te zijn terwijl Hiatt aan de
rechterkant van het podium plaatsneemt. Lovett is eigenlijk de minst
bekende van de twee. Zijn ‘moment of fame’ is nog altijd het
kortstondige huwelijk met een beroemde actrice, terwijl Hiatt vanaf
zijn eerste Nederlandse optreden in 1979 hier niets meer verkeerd kan
doen.
Het is Hiatt die de avond mag openen met Drive South, terwijl Lovett
vol bewondering toekijkt en zijn beurt afwacht. Her First Mistake is
het, wellicht autobiografische, komische relaas over een onzekere en
onhandige man die er na drie verwoede pogingen (mistakes) in slaagt om
de vrouw van zijn dromen te veroveren. Lovett neemt zichtbaar verrast
het applaus in ontvangst. Wat volgt is een uiterst komisch gesprek
tussen de heren, waarbij Hiatt uitgebreid mag vertellen over zijn
eerste optredens in Nederland. De gemoedelijkheid tussen de twee oogt
bijna aandoenlijk, maar beiden weten dondersgoed de aandacht vast te
houden in de met zelfspot doorspekte dialogen.
Hiatt geeft met het nieuwe bluesy Like A Freight Train het duidelijke
verschil tussen beide heren aan. Lovett is meer van de folk en gospel.
If I Had A Boat is van een adembenemende schoonheid, waarna Hiatt het
corny That’s What Love Can Do brengt. Hij bekent zich hier enorm thuis
te voelen.
Veelzeggend zijn de momenten dat de twee elkaar de hand schudden.
Uiteraard wordt Have A Little Faith voor de toegiften bewaard, maar met
het toepasselijke It’s Closing Time wordt de avond toch echt afgesloten
en kan worden teruggekeken op een zeer vermakelijke avond met
prachtige, tijdloze muziek van twee vaklieden. Tekst Jeroen Bakker;
foto’s Marco van Rooijen
