PARADISO, Amsterdam
24 februari 2010
De enige Nederlandse show die Vampire Weekend deze avond
in Paradiso geeft, was ruim van tevoren uitverkocht. Niet geheel
onverwachts, want zowel de zelfgetitelde debuutplaat als het splinternieuwe
album Contra zijn juweeltjes. Daar bovenop komt de live reputatie
van de band, die met de populaire single A-Punk iedereen aan
het dansen krijgt, en natuurlijk dat hippe, jonge honden imago waar
ze maar niet van af komen. Een afgeladen Paradiso dus, dat wordt
opgewarmd (al is het al behoorlijk warm als de support begint) door
het Canadese Fan Death.
Fan Death maakt electronische,
laffe indie die wordt overspoeld door onnodige synths, met hier en daar
wat leuke samenzang. Muzikaal boeit het niet echt, het is vooral de
act er omheen waardoor deze show niet makkelijk vergeten wordt. Zelfgemaakte
maskers, een lading glinsterende make-up en vreemde dansmoves en pirouettes
van frontvrouw Dandilion Opaine. Het doet denken aan Yeah
Yeah Yeah’s meets Circus Renz, maar niet op een hele negatieve
manier. Het publiek wordt namelijk prima vermaakt, maar veel albums
of shirts zal de support vanavond niet verkopen.
En dan natuurlijk onze favoriete jongens
uit Brooklyn: Vampire Weekend. Het doek valt en een enorme afdruk
van het artwork van Contra verschijnt achter het rijtje kroonluchters
dat is opgehangen. Op de voorgrond staan vier jonge heren die de hedendaagse
indie eens lekker onderdompelen in een bad van afrobeats, Caribische
ritmes en pure pop. De kenmerkende vocalen van leadzanger Ezra Koenig
maakt de onderscheidende factor hiermee compleet. Vampire Weekend
is overduidelijk in een goed humeur en dat slaat goed over op het publiek,
dat toch al zo’n moeite heeft om zijn glimlach te verbergen. De band
speelt een goede afwisselende set die redelijk rustig begint met bijvoorbeeld
Cape Cod Kwassa Kwassa en het nieuwe Holiday. Het blijft
een bescheiden feestje, met hier en daar een verdwaalde crowdsurfer
en kleine groepjes enthousiastelingen.
Gelukkig zijn er nummers als
Cousins, White Sky en natuurlijk het uiterst dansbare
A-Punk die de zaal omtoveren tot één grote springende massa.
Vampire Weekend vult makkelijk anderhalf uur met geweldig materiaal
en zowel de bandleden als het publiek hebben vanavond de tijd van hun
leven. Als ook Contra openingsnummer Horchata en tenslotte
Walcott in de toegift voorbij komen, zijn alle verwachtingen waar
gemaakt. Een van de meest vermakelijke concerten in 2010 tot nu toe. Lisa de Jongh
