VREDENBURG, Utrecht
4 maart 2010
Een mix van leraren, alternatieve indiepopliefhebbers en chic geklede Concertgebouw-gangers. Dat zijn de bezoekers van Cross-linx. Het muzikale crossoverfestival brengt een avondje verrassing, avontuur en verstilling.
In de Utrechtse Rode Doos, ook wel Vredenburg Leidsche Rijn genoemd,
wordt een programma gepresenteerd dat al net zo afwisselend is als het
aanwezige publiek
Hoogtepunt van de avond is het optreden van Tindersticks.
De Britse band rond Stuart A. Staples zorgt voor een magisch einde van
het festival. Ademloos luistert het publiek naar onder andere het
prachtig klinkende liefdesliedje Peanuts.
Het laat zien dat Staples zelfs via een tamelijk belachelijke tekst
diep door de ziel kan snijden. Met zijn donkerbruine stem weet hij diep
te ontroeren.
In het begin van de avond liet hij een andere kant van zichzelf zien. Door het optreden van het Brabantse ensemble Lunapark naar een hoger niveau te tillen. Waar de muzikanten wat saai beginnen,
komt met Staples flink wat pit in het optreden. Zijn lage stem draagt
de composities, die gaandeweg grimmiger worden. Met zijn komst
verdwijnt de luchtigheid uit hun spel en worden bezoekers meegezogen in
een wereld vol duistere klanken. Een trip die veel te snel over is
Cross-linx
is een
festival waar niemand zich hoeft te vervelen. Op verschillende plekken
in de Rode Doos klinkt muziek. In een halletje slaat een drummer
ritmisch en diepgeconcentreerd op een tafel, een cellist laat zien wat
een muzikale vicieuze cirkel is en een fluitiste werkt zich door een
moeilijk toegankelijk stuk en laat op onverwachte momenten een koebel
rinkelen. Wie hen te serieus vindt, brengt een bezoekje aan het Beukorkest.
Een gezelschap dat graag chaos creëert en met humor muziekstijlen durft
te mengen. Dus laat Colin ‘Kyteman’ Benders
zijn trompettalent horen, doen de mannen van Stuurbaard Bakkebaard een
Frans meerstemmig liedje, stoot dichter Jaap Blonk onbegrijpelijke
kreten uit en speelt de beroemde gitarist Gary Lucas gewoon een potje
mee. De muzikale combinaties zorgen voor bizarre vondsten waaruit heel
af en toe een prachtig muziekpareltje op duikt. Soms zijn ze niet te
volgen, maar het Beukorkest en hun gasten zijn steeds een genot om naar
te kijken.
Voor
Tindersticks, hoe anders ook, geldt dat net zo. De mannen weten
constant te boeien met hun donkere, melancholische liederen. Het
publiek is bijna muisstil. Alleen op die manier wil de band werken. De
dag erna, op Cross-Linx in Eindhoven, sluiten ze hun set namelijk
vroegtijdig af vanwege het lawaai in de zaal. Die gebeurtenis maakt hun
afsluitende optreden in Utrecht nog net een tikje magischer. Rianne van
der Molen
