DE OOSTERPOORT, Groningen
9 maart 2010
De Nederlandse Jenny Lane, een rijzende ster in soul land, weet het publiek in De Oosterpoort goed op te warmen voordat Joss Stone het podium betreedt met haar mooie benen. Uiteraard op blote vloeten, zoals we van haar gewend zijn.
Gehuld in enkel een simpele, maar fraaie hippe jurk neemt dit Britse soultalent plaats achter de microfoon, nadat de saxofonist een intro heeft gespeeld. Het publiek gaat compleet uit zijn dak en Joss kruipt lachend en ietwat verlegen weg achter haar handen. Ze bedankt het publiek en de band zet in met het eerste nummer. Het is duidelijk dat Stone zich erg op haar gemak voelt op het podium. Ze bespeelt het publiek met haar lieflijke blik en danst vrolijk over het podium.
Na twee nummers is het al tijd voor een kleine jamsessie. Het valt meteen op dat deze soulster bijgestaan wordt door een zeer muzikale band, met twee talentvolle achtergrond zangeressen. Ondertussen biedt iemand uit het publiek Joss bloemen aan. Dan volgt er een regen van knuffeldieren. Miss Stone kijkt blij verrast en zet ze allemaal netjes bij elkaar op het podium. “you’ve got your own little party going on over here,” lacht ze de knuffels toe.
Het enorme volume van Joss’ stem komt ruim boven dat van de band uit en vult een uitverkochte Oosterpoort. De Britse, die nog net geen 23 jaar oud is, krijgt de hele zaal aan het dansen. Ze laat het publiek met haar mee zingen. Tevreden zegt ze “That was great, you can stay”. Tijdens deze show van haar Color Me free tour speelt ze een gevarieerd aantal nummers. Van swingend tot rustig, van bekend tot minder bekend, waaronder Don’t Cha Wanna Ride en Tell Me What You’re Gonna Do Now. Ook zingt ze haar versie van You’ve Got The Love. Tussen de nummers door neemt ze kleine slokjes thee. Dat schijnt pepermuntthee te zijn, met cayenne peper, citroen en honing. Onze Joss zweert bij dit middel.
Als ze even na half elf van het podium verdwijnt hebben de fans nog geen genoeg van haar. De Oosterpoort klapt, juicht en fluit. Dan komt Joss met haar band weer terug het podium op voor een prachtig stukje a capella. Af en toe schiet Stone in de lach. Haar ogen stralen van plezier. Dan is het tijd voor het laatste nummer. Het publiek wordt bedankt met witte rozen die het publiek in gegooid worden.
tekst & foto Joséphine Kurvers
