PARADISO, Amsterdam
19 Maart 2010
Jools Holland staat al jaren bekend als tv-presentator van het populaire
BBC-muziekprogramma Later With… Jools Holland, maar als de agenda het
toelaat maakt hij, vergezeld van zijn omvangrijke Rhythm & Blues
Orchestra, bij voorkeur zelf de dienst uit op het podium.
Holland neemt zijn publiek mee op een muzikale rondreis in de wereld van
de blues, boogie-woogie, soul, swing, ska, rock en jazz. Een optreden
van de sympathieke Brit wordt onder meer gekenmerkt door de bijdragen
van de orkestleden (bijna twintig in totaal), waarbij vrijwel ieder zijn
of haar moment in de spotlights krijgt.
Holland zelf is ondanks zijn goede bedoelingen geen sterke zanger, maar
compenseert dat ruimschoots met een enorme dosis aanstekelijk
enthousiasme. Bovendien zijn de ‘vaste’ special guests Louise Marshall
en vooral Ruby Turner enorm sterke vocalisten. Muddy’s Got My Mojo
Working krijgt hierdoor de lekker ‘donkere’ soulvolle uitvoering zoals
het hoort.
Jools, die hoofdzakelijk vanachter zijn piano het zaakje dirigeert,
neemt even de gitaar in de hand tijdens Shaking Round The Clock en
produceert ter plekke een prima rootsy geluid waarmee nogmaals wordt
aangetoond dat Holland een betere muzikant dan vocalist is. Het optreden
van de hoogbejaarde Jamaicaanse Rico Rodriguez in I’ve Got You Under My
Skin is wat dit betreft een aanfluiting en valt enorm uit de toon.
Rodriguez heeft namenlijk grote moeite met het ritme van deze
ska-uitvoering en zou gezien ’s mans staat van dienst in bescherming
moeten worden genomen. Ruby Turner daarentegen heeft met de timing geen
enkele moeite, zoals in het opzwepende This Train te horen is. De trein
moet uiteraard op tijd zijn en daar is het orkest, dat het tempo steeds
meer opvoert, zich uitermate goed van bewust.
Het is deze avond bijna een jaar geleden dat Jools in diezelfde Paradiso
een optreden gaf waarbij Marc Almond een gastoptreden mocht verzorgen.
Op het eerste gezicht/gehoor lijkt dit een merkwaardige keuze, maar wie
het muzikale cv van Holland bekijkt komt een enorme diversiteit aan
artiesten tegen met wie hij heeft samengewerkt. Vanavond heet de
surprise-act Dave Edmunds, wat gerust als een bijzondere bonus beschouwd
kan worden, aangezien de Welshman al jaren met een slechte gezondheid
te kampen heeft. Op muzikaal vlak is van dat laatste niets te merken,
waardoor de grote jaren zeventig hit I Hear You Knocking – weliswaar
aangevuld met de machtige blazersectie – nog steeds op krachtige wijze
wordt vertolkt. Contact met het publiek is er nauwelijks maar Edmunds
heeft het zichtbaar naar zijn zin. Voor de bluesliefhebbers is er Junior
Walker’s Roadrunner, waarna Edmunds in het instrumentale Sabre Dance
(Take2) zijn vingers met een opvallende souplesse over de frets laat
glijden.
Ceremoniemeester Jools kan het niet beter verwoorden in de jaren veertig
klassieker Enjoy Yourself. Het resultaat is een prachtige sing-a-long
die door het gehele orkest wordt gedragen, maar de absolute ster van de
avond is Ruby Turner, door Holland steevast aangekondigd als RRRRRRuby,
die het optreden mag afsluiten en ons een heel prettig gevoel geeft
tijdens You’re So Beautiful. tekst Jeroen Bakker; foto Marco van Rooijen
