LOTTO ARENA, ANTWERPEN
15 april 2010
Toen we twee jaar geleden ‘miss Grace Jones‘ aan het werk zagen tijdens de Lokerse Feesten werden we erg aangenaam verrast. Niet enkel door de nog steeds prachtige fysiek van de zestigplusser, maar bovenal door haar intacte stemgeluid. Voor mij één van de muzikale hoogtepunten van 2008.
We reppen ons dus met een hart vol opwinding richting Lotto Arena waar
de zwarte engel (duivel?) opnieuw haar show opvoert. Ze laat even op
zich wachten, maar dan gaat ze van start met een spektakel dat plusminus
negentig minuten duurt. Tijdens die periode trekt ze de meest
waanzinnige pakjes, kleedjes en broeken aan. Het begint al met de opener
This Is Life wanneer ze zich na enkele minuten uit een glinsterende,
zilverkleurige boerka wurmt. Ze draagt een zwart-wit gestreept lycra-pak
en een witte pruik die tot aan haar knieën reikt. De toon is meteen
gezet, want de rest van het concert wisselt ze quasi om de twee nummers
van outfit en transformeert met enige fantasie van een gele vlinder tot
een inktvisachtig wezen vol tentakels en een rood kleed dat op een
stekelbaars lijkt. Haar zin voor erotiek heeft ze geenszins verloren,
want als ze zich omkeert zien we haar glimmende naakte achterlichaam,
uitgezonderd een minuscuul klein slipje.
Het geheel komt over als een modepresentatie van een absurde ontwerper
zoals Tim Burton zijn films vorm geeft. Maar er wordt natuurlijk ook
gezongen en daarvoor zijn we hier in de eerste plaats. En we moeten
toegeven, twee jaar na dato klinkt la Jones nog steeds even scherp,
loepzuiver en krachtig. Bovendien heeft ze een erg sterke band achter
zich – die wel netjes een podium lager moet plaatsnemen – die bij
momenten zo hard van jetje geeft dat de ‘meesteres’ bijna overstemd
wordt.
Bovendien worden de fans verwend met alle grote hits: La Vie En Rose,
Jamaican Guy, Libertango en Slave To The Rhythm. Sterk moment is tevens
haar coverversie van Love Is The Drug dat ze met erg veel soul neerzet.
Tijdens de finale mogen nog twee jongens en één meisje het podium op
terwijl een confettikanon duizenden papierflinters over het publiek
uitstrooit.
Conclusie: Grace Jones heeft een sterke persoonlijkheid en behoort nog
steeds tot de allerbeste zangeressen. Maar het aantal verkleedpartijtjes
mag ze voor ons halveren, want die halen toch telkens de vaart uit het
concert. Tekst Ruud Van De Locht; (oude) foto Hub Dautzenberg
