PAKHUIS WILHELMINA, Amsterdam
11 april 2010
Muziek en voedsel, een simpele maar gouden combinatie. Onno Smit weet dat, en combineert de twee. Daniel Lohues zei het al: “Iedereen heeft baat bij muziek”. En muziek luistert toch het beste op een volle maag.
Zondagmiddag, Gumbo Party-matinee in Pakuis Wilhelmina. Buiten schijnt de zon, binnen staan er negen mensen uitgelaten op een podium: Beans & Fatback . Opgelucht en opgeladen: na twee jaar is de plaat eindelijk af. Het klinkt clichématig, maar die plaat was het wachten meer dan waard. Zelfs voor niet-soul en/of countryliefhebbers zijn deze heren en dame een genot om naar te kijken en luisteren.
De dresscode luidt kennelijk: een hoed met witte gaatjesschoenen. Geluidsimago: energiek, muzikaal en heel, heel sfeervol. Zoals Smit zelf aangaf in een interview, “is het leuker om ze live te spelen”. Waar de plaat hier en daar wat te rustig kan klinken, torpederen ze het gemêleerde publiek met prachtige nummers, gespeeld op bas, orgel, drums, wasbord en wat niet meer. Van kleine jongetjes in Tiroler pakjes tot oude, hitsige mannen die hun vrouw ritmisch op de billen slaan, everybody loves Beans and Fatback. Of zal het te maken hebben met het door Smit geprepareerde voedsel dat na de albumpresentatie op de planning staat? Ach, wat maakt het ook uit. Na deze strakke set van 45 minuten, kan Beans and Fatback wel eens heel goed je nieuwe favoriete gerecht worden. tekst Annelies Omvlee foto Cupid Shu
