DE KADE, Zaandam
15 april 2010
De Engelse formatie Mostly Autumn heeft lang het stempel van Pink Floyd copycat met zich mee moeten dragen. Het concert in de goed gevulde grote zaal van de Kade bewijst dat deze band wel degelijk meer in huis heeft.
Natuurlijk klinkt er wel iets van de Floyd sound door in hun muziek. Met name het gitaargeluid van Bryan Josh is flink door David Gilmour beïnvloed. Maar er is meer aan de hand. Ze mengen folk, symfonische rock en melodieuze en – af en toe – gothic metal, met een zeer toegankelijke vorm van progressieve rock als resultaat.
De nieuwe frontvrouw Olivia Sparnenn, die het stokje overgenomen heeft van Heather Findlay, beschikt over een loepzuivere stem en blijkt zich al thuis te voelen in de spotlights. De zang is sowieso goed vertegenwoordigd bij Mostly Autumn, aangezien ook Bryan Josh en toetseniste/fluitiste Anne Marie Helder zich vocaal aan het front melden. Wanneer Helder en Sparnenn zich gezamenlijk vocaal in de strijd werpen doet de muziek zelfs af en toe denken aan de Canadese band Heart.
Het enthousiasme van Helder, en dan met name als zij de fluit bespeelt, is zeer aanstekelijk. Tweede gitarist Lian Davidson bewijst tijdens een solo dat hij niet onderdoet voor Josh. Bassist Andy Smith en drummer Gavin Griffiths zorgen er voor dat de atmosferische muziek van Mostly Autumn een stevige, solide groove behoudt. Toetsenist Ian Jennings tovert, verscholen achter een batterij toetsenborden, de meest prachtige piano- en synthesizerklanken tevoorschijn.
Mostly Autumn bewijst met dit concert dat ze tot de top van de progressive rock scene horen.
Tot slot nog even een opmerking van persoonlijke aard: man, oh man, wat ben ik toch blij met de terugkeer van de hot pants op het podium… Peter Marinus
