PARADISO, Amsterdam
14 april 2010
Waar het Britse vijftal Foals twee jaar geleden nog het hele podium vol kreeg met dansend volk op hun minimalistische indierock à la Bloc Party, is het nu beduidend rustiger in de grote zaal van Paradiso. Het optreden is wederom niet uitverkocht, maar het is aangenaam vol. Vanaf het eerste nummer bouwt de harde kern in het voorste gedeelte van het publiek haar eigen feestje. Crowdsurfers zijn daar bijna non-stop aanwezig. Op het balkon danst een eenzame ziel uitbundig, de armen slungelig uitzwaaiend.
Openingsnummer Total Life Forever, van de gelijknamige nog uit te komen tweede plaat, is samen met Cassius en Olympic Airways, afkomstig van debuutalbum Antidotes uit 2008, een strak begin van de set. Maar dan komt het nieuwe materiaal, dat nog niet erg bekend is, en de boel verslapt. Miami, Blue Blood, This Orient: er wordt naar geluisterd, maar daarmee is dan ook alles gezegd. Opmerkelijk is het meeklappen van de harde kern vooraan bij het mooie ingetogen Spanish Sahara, dat het nummer eigenlijk verstoort. Bij een van deze nieuwe nummers raakt drummer Jack Bevan even de tel kwijt, wat een abrupt en komisch einde oplevert. Het is even stil, de hele band staart naar hem, en Jack haalt beschaamd de schouders op. Er wordt gelachen, en ze gaan weer door.
Ook de rest van de set verloopt niet geheel vlekkeloos. Om met het geluid te beginnen: de zang is bijna niet te verstaan. Dat wordt tegen het einde van het concert gelukkig rechtgetrokken. Punt van irritatie is de roadie, die om de zoveel tijd het podium opsjeest om allerhande mankementen te verhelpen. Zo schiet de gitaarband van zanger Yannis Philippakis los, en houdt de roadie Yannis’ gitaar vast terwijl hij het nummer afmaakt. De zanger lijkt hier niet gelukkig mee. Als Philippakis een wildemansdans uitvoert dwars over het podium, maait hij zijn microfoonstandaard omver. Snel zwiept de roadie het ding overeind en schiet hij weer terug zijn hoek in. Verderop in de set blijkt de versterker van gitarist Jimmy Smith niet mee te werken, en minutenlang frunnikt het hulpje aan knopjes. Het leidt allemaal erg af.
Hoogtepunt van de avond is misschien wel als Philippakis besluit om ook te gaan crowdsurfen tijdens Red Socks Pugie. Na de spanning te hebben opgevoerd met een eerste schijnaanloop, gooit hij zichzelf met een ferme sprong de pit in. Als toegift speelt de band The French Open, het nieuwe Black Gold en de crowdpleaser Two Steps Twice. Dan pas gaat de zaal echt los en is ook tot ver achterin het publiek om. Met wat meer gewenningstijd voor het aankomende album Total Life Forever (release 10 mei) heeft Foals binnenkort een solide show. Als ze dan ook nog de bewegingsvrijheid van hun roadie wat kunnen inperken zit het wel snor voor hun aankomende optredens. Judith Laanen
