TIVOLI OUDEGRACHT, Utrecht
19 april 2010
Van de zeven bandleden van Midlake hebben er vijf een baard. De mannen maken een wat nerdy indruk als ze het podium op komen in hun houthakkersoverhemden. Normaal zijn ze maar met z’n vijven, mar voor het optreden in Tivoli Oudegracht heeft de band een extra gitarist en een toetsenist/fluitist meegenomen.
Die laatste laat meteen van zich horen, want hij speelt vooral dwarsfluit. Ja, dwarsfluit. Soms zelfs twee tegelijk. Met een beetje fantasie zou Midlake de soundtrack voor Lord Of The Rings kunnen maken. Maar ook die voor A Fistful Of Dollars.
Deze Texanen weten hoe ze een gevarieerde show neer moeten zetten, daarbij geholpen door de laatste twee albums, The Trials Of Van Occupanther (2006) en The Courage Of Others (2010) die heel verschillend klinken. Midlake zit in de populaire popfolkhoek, waar je voor het gemak ook Shearwater en Fleet Foxes zou kunnen zetten. Verschil is wel dat de band van vanavond vooral gitaren van het merk Gibson gebruikt, in plaats van Fender. Resultaat is een overtuigende country-sfeer.
Het samenspel van de gitaren – op de hoogtepunten vier plus bas – is fenomenaal. Na het derde nummer dan, want de geluidsman zit in het begin wat te slapen. Vooral het snarenwerk van Eric Nicholson valt op. De zang is wat vlak, maar ook dat is in de eerste plaats te wijten aan de geluidsman: de stem van Tim Smith is soms maar net hoorbaar.
Echt contact met het publiek is er niet, totdat een dwarsfluit het begeeft. Het is even stil en gitarist Eric Pulido begint te vertellen dat de band zondag, op hun vrije dag, door Utrecht heeft gefietst. Na drie zinnen weet hij niets meer te zeggen. “Any questions, maybe? Anyone?” Er klinkt gelach. Maar dan is de fluitist terug en knalt de band het volgende nummer de zaal in.
Tijdens de intro’s van Roscoe en Acts Of Man laat Midlake zich werkelijk van zijn beste kant zien. De opbouw duurt zeker vier minuten, bijna net zo lang als de nummers zelf. Het optreden bewijst weer eens – na een puike show van Shearwater in februari – dat Amerikanen dezer dagen patent hebben op ietwat ouderwets aanvoelende popfolk. Laat dat vooral zo blijven. Koen Verhelst
