TRIX, Antwerpen
30 april 2010
The Honey & The Knife heet het nieuwe album van Admiral Freebee dat hij vanavond voorstelt in Trix. En ‘de admiraal’ heeft er blijkbaar zin in, want hij heeft gitarist Bjorn Ericsson en bassist Filip Kowlier in zijn team opgenomen.
Na een opwarmingsrondje – Blues From A Hypochondriac, Last Song About
You en Always On The Run – beginnen de heren stevig te
rocken en doen ons zelfs even wegdromen naar de ‘smerige’ rhythm &
blues uit de beginjaren van de Rolling Stones. Frontman Tom Van Laere
lanceert intussen zijn eigen LSD-versie: Laughing, Singing, Dancing…
Even later krijgen we Admiral For President voorgeschoteld. Dat is
voorlopig misschien nog iets te hoog gegrepen, maar de samenzang van de
diverse groepsleden klinkt erg geslaagd en melodieus. Bjorn Ericsson
freakt uit op de gitaar terwijl Van Laere vocaal tekeergaat als een
opgejaagd wild dier.
Admiral Freebee houdt het hoge niveau vast tijdens All Through The Night
en de nog steeds ijzersterke single Living For The Weekend. In Fools
Like Us (Will Always Survive…) brengt Tom een ode aan zijn grootvader,
die de muziek van zijn kleinzoon nauwkeurig beluistert maar de viool
mist. Speciaal voor hem nam Van Laere dit nummer met viool op.
Tijdens Get Out Of Town legt hij de vijf regels van het ‘cruisen’ uit en
schopt stevig tegen de schenen van de kerk en al zijn actuele
pedofilieschandalen. Zijn middelbare school "waar de paterkes het voor
het zeggen hadden" krijgt het eveneens te verduren en omschrijft hij als
een pure hel.
En dan is het opnieuw showtime met een verschroeiende finale: Einstein
Brain, Oh Darkness – dat swingt als een stel pubertieten – en Rags ‘N’
Run. Tijdens de bisnummers haalt Van Laere de Neil Young in hem naar
boven. Maar we onthouden toch vooral slotnummer Carry On, waar hij
zichzelf enkel begeleidt met zijn akoestische gitaar, en de jonge
singer/songwriter Karolien Van Ransbeeck die met haar band band Few Bits
het voorprogramma verzorgde. Haar zacht-fluwelen stem zet een gepast
orgelpunt achter dit concert dat voorlopig in onze top 5 van 2010 staat.
Tekst Ruud Van De Locht; foto Patsie Borgers
