DIVERSE LOCATIES, Londen
1 en 2 mei 2010
Het befaamde Gaymers Camden Crawl festival in Noord-Londen is het Eurosonic van de UK. De festivalbezoekers hebben dit jaar keuze uit een ruime programmering. Er spelen meer dan honderd bands/acts in prachtige nostalgische zalen als Koko en Electric Ballroom en ruim veertig kleinere zaaltjes en pubs.
Je kan er veel nieuwe opkomende bandjes spotten, maar ook de ouder garde
van Teenage Fanclub, Stereo MCs, Cornershop en Billy Childish staan op
het programma te pronken. Voor elk wat wils dus. LiveXS zag tientallen bands
voorbij komen en selecteerde voor het festivalverslag acht
spraakmakende, eigentijdse of nieuwe acts met karakter.
The Standards
In een andere tijd zou The Standards meteen de aandacht trekken van een
groot publiek. Je hoort invloeden van legendarische bands als Beatles,
The Birds, The La’s, The Beach Boys, The Jam en David Bowie. De band
bracht eind 2009 de EP Out Of The Fire uit met drie geweldige catchy
songs. De bandleden zijn tegenwoordig allemaal in Londen gehuisvest en
daar kan je ze regelmatig live aan het werk zien voor een enthousiast
publiek. Op Camden Crawl zie ik ze voor het eerst akoestisch aan het
werk. Daar vallen de sterke songs nog meer op. The Standards heeft een
mooie authentieke vintage sound, maar tegelijkertijd ook een rafelig
eigentijds geluid. De schitterende meerstemmige zang, de komische
grappen en grollen tussen de liedjes door, het is altijd feest. Niet
standaard dus, dit charismatische trio.
Betty And The Werewolves
Ook uit Londen, Betty And The Werewolves. De drie meisjes en één jongen
charmeren het publiek met lekkere punky rammelpop. De liefelijke
meerstemmige zang van de meiden, het edgy gitaarspel van bandlid Emily,
de pakkende casio keyboard deuntjes, de stralende koppies op het podium,
allemaal ingrediënten om je vingers bij af te likken. Ze laten zich
inspireren door David Cassidy en klinken live een stuk beter dan Vivian
Girls. Het eerste album Teatime Favorites zal nog voor de zomervakantie
verschijnen en is iets om naar uit te kijken. Cute, cute, cute!
Crystal Fighters
Crystal Fighters is gehuisvest in Londen, maar de band bestaat uit
Britse, Spaanse en Amerikaanse bandleden. Inmiddels is de formatie ook
geboekt voor het Glastonbury festival en verlegt Crystal Fighters de
grenzen naar Europa. Vanavond zijn de Spaanse dames er niet bij. Toch
gaan de ravers en clubbers helemaal los in Camden. De tracks I Love
London, Xtatic Truth, Hey You en Black Magic zijn stuk voor stuk
waanzinnige dansnummers. Je kunt gewoon niet stil blijven staan bij de
aanstekelijke mix van Baskische folk, elektronica, dub een fijne zang.
Wat een geweldige energie.
New Young Pony Club
Leuk om New Young Pony Club eens voor het eigen publiek in Londen te
zien. Op het nieuwe tweede album moesten de fans bijna drie jaar
wachten. Dat was misschien wat te lang, maar de wave/rave/dance-formatie
lijkt er weer zin in te hebben. De Ellectric Ballroom is afgeladen en
de stoere, op en top Londense zangeres Tahita benadrukt nog eens hoe
leuk het is om weer in Londen te spelen. Het publiek moet nog even
wennen aan de nieuwe songs – The Optimist is pas recent verschenen. Toch
is de eerste helft van de set te tam. Daarna komen band en publiek wel
met elkaar in een positieve vibe en wordt er uiteindelijk toch nog flink
gedanst.
Todd
Met gevaar voor eigen leven het meest spraakmakende optreden op Camden
Crawl 2010. Overal staan lange rijen voor de verschillende zalen, bij
het ondergrondse podium Underworld niet. De krankzinnige Todd-zanger
Craig Clouse heeft besloten om niet op het podium te staan maar
schreeuwt de longen uit zijn lijf in de zaal. Hij smijt met de
microfoonstandaard, stopt bierflesjes in zijn broek, scheldt het publiek
verrot en gaat nog net niet masturberen. Kortom, this is fucking
hardcore. Mocht je nog steeds geïnteresseerd zijn? Het recente album
heet Big Ripper. Als ik het over mocht doen was ik toch in de lange rij
gaan staan bij de Chew Lips (een nieuwe publiekslieveling in Engeland).
Kyte
Kyte staat in eerste instantie niet op het ‘must-see lijstje’ maar soms
loop je met toeval tegen leuke bandjes aan. Deze formatie uit
Leicestershire (een landelijk gebied in het midden van Engeland) maakt
mooie atmosferische pop. De songs op het debuutalbum Dead Waves klinken
heel helder met subtiele soundscapes en synthesizers. Sommige nummers
zijn een beetje aan de cleane kant. Toch merk je daar live helemaal
niets van en dat maakt deze band zeer de moeite waard. Het liedje IHNFSA
is het mooiste nummer van de set. Fijn, een rustpunt tussen alle
hectiek, gillende sirenes en voorbijkomende dubbeldekkers in Camden.
John & Jehn
John & Jehn hebben op hun tweede album Time For The Devil gekozen
voor een nieuwe koers en maken nu meer electro-achtige pop. Anders en
even wennen, maar na wat draaibeurten zeker ook interessant. Tijdens hun
optreden in The Black Heart heeft het Franse – in Londen wonende –
koppel een ritmetandem meegebracht. Ze spelen op Camden Crawl alleen
nieuwe nummers. De invloeden van The Velvet Underground staan nu nog
sterker op de voorgrond met een flinke shot David Bowie. De fantastische
gilletjes van Jehn zijn gebleven. Een coole band, een cool optreden met
als hoogtepunt het toepasselijke London Town. Op 23 en 24 mei
aanstaande te zien in respectievelijk Ekko en Paradiso.
Dan Le Sac VS Scroobius Pip
Een betere festivaluitsmijter dan Dan Le Sac VS Scroobius Pip had Camden
Crawl niet kunnen bedenken. Ruim voor aanvang staat er een lange rij
voor de deur van de Electric Ballroom. Gelukkig kan de zaal genoeg
bezoekers aan. Jong en oud en zelfs een opa en oma willen Dan en Pip
zien. De security is nadrukkelijk en rechtvaardig aanwezig. Er wordt wat
promotiemateriaal voor het nieuwe album The Logic Of Chance de zaal
ingesmeten, en dan is het partytime. Bij de eerste beat van
geluidskunstenaar Dan Le Sac staat de zaal in vuur en vlam. Scoobius Pip
is scherp van de tongriem gesneden. Tijdens het geweldige Thou Shalt
Always Kill haalt hij de bijbel uit zijn koffer en iedereen rapt mee.
Dat gebeurt ook tijdens Letter From God To Man, met die Radiohead
sample. Eigenlijk is het niet te geloven dat de crème de la crème van de
indie-electo-hop over twee weken gewoon in verschillende intieme
zaaltjes in Nederland staat. Pak je kans nu het nog kan! Haika Nanninga
