TIVOLI DE HELLING, Utrecht
29 mei 2010
Het is geen toeval dat het Nederlandse Izah voor de tweede keer binnen een paar maanden terecht komt in een liverecensie van LiveXS. De band ontpopt zich als vaste supportact van menig avant-garde metal of postrock gezelschap. Getuige de stijgende lijn is dat niet meer dan terecht. Vanavond zitten ze op een tijdelijk hoogtepunt. Tijdelijk omdat ik verwacht dat de Tilburgers nog beter gaan worden.
Voor Izah geldt: hoe groter de zaal, hoe beter een optreden overkomt.
Het geluid is prima, de achtergrondbeelden zijn fatsoenlijk zichtbaar en
de drukke mix van allerlei avontuurlijke metalstijlen komt overtuigend
uit de verf. Waar de cleane zang nog wel eens een minpunt was past deze
vanavond wel goed in het geheel. Het zestal overdondert met nieuw werk
en met de twee nummers van de vorig jaar verschenen demo. Het is nu wel
tijd voor de debuutplaat, want Izah smaakt vanavond naar meer.
Voor de eco-spirituelen Wolves In The Throne Room is de juiste sfeer erg
belangrijk. Takken, wierook en kaarsen worden op het podium gelegd en
de zij- en achterkanten zijn bekleed met zwarte doeken waarop
natuurafbeeldingen staan. Dit alles om een natuurlijke donkere waas op
te trekken; de atmosfeer waar de drie heren uit de Cascadische bergen
het beste in gedijen. De laatste paar jaar is het snel gegaan met de
heren. Het uitgangspunt is black metal, maar getuige het gemêleerde
publiek is het duidelijk dat de combinatie met ambient en postrock zijn
weg heeft gevonden in de underground.
Een volle zaal zorgt natuurlijk niet dat het stil is en stilte is toch
onontbeerlijk om meegezogen te worden in de draaikolk van verzengende
melodieën. De lange nummers hebben bovendien de tijd nodig om zich in de
bovenkamer te nestelen en anno 2010 heeft niet iedereen dat geduld
meer. Met een gitarist minder blijkt de geluidsmuur van voorheen toch
net wat minder dichtgesmeerd te zijn. Hard gaat het nog zeker als met
Wanderer Above The Sea Of Fog van het laatste album Black Cascade wordt
aangevangen.
Verrassend is het van stal halen van het oudje Face In The Night Time
Mirror Part 2. In dit nummer wordt gas teruggenomen, wat de sfeer alleen
maar ten goede komt. Helaas blijft het drietal daarna een beetje in
dezelfde kabbelende sfeer hangen. Tegen het eind wordt dat weer
rechtgetrokken als op volle snelheid doorgeraasd wordt. Het blijft
fabuleus hoe op dat tempo de verschillende lagen in het geweld overeind
blijven. De schoonheid van een muzikale lawine in optima forma. Maurice
van der Heijden
Gerelateerde berichten:
- Wolves In The Throne Room: dichtgesmeerde black metal
- Wolves In The Throne Room in november exclusief naar Doornroosje
- Funus, Fehler en Celeste zorgen voor geslaagde eerste Footprints In The Void in dB’s
- Oorverdovende schoonheid en passionele zoetigheid bij Mono in Doornroosje
- The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble stijgt in Tivoli boven zijn eigen top uit
