MELKWEG, Amsterdam
30 mei 2010
Kyuss, de godfathers van de stonerrock, bestond tussen 1989 en 1995, met als constante leden John Garcia op zang en Josh Homme op gitaar. Tot en met 1993 was Brant Bjork hun drummer. Pas nadat de heren er een punt achter had gezet werd Kyuss legendarisch.
Het overgrote deel van de fans heeft ze dan ook nooit live gezien. Een
echte reünie zal er wel nooit van komen: Homme heeft het veel te druk
met zijn huidige bands en vindt de mythe wel mooi.
John Garcia daarentegen heeft wel altijd in bands gezongen, maar was
vooral familieman en verdiende zijn brood met heel ander werk. Nu is hij
zijn baan kwijt en wil hij wat extra publiciteit generen voor zijn
soloproject Garcia vs Garcia. Daarnaast vind hij het leuk om de muziek
van Kyuss aan het publiek te laten horen. Met zijn band Hermano speelde
hij altijd wel een paar Kyuss-nummers in de set. Dus nu is daar een tour
Garcia plays Kyuss.
The Max van de Melkweg is niet van te voren uitverkocht, maar bij
aankomst staat er evengoed een rij van enkele tientallen meters. Het is
dan ook goed druk binnen en Brant Bjork And The Brothers staat het
publiek met veel succes al lekker op te warmen. In deze band is Bjork de
gitarist en zanger. Er zit nog steeds een flinke scheut stoner in zijn
muziek, maar wel met een hele laidback groove en invloeden vanuit een
heel breed muzikaal spectrum.
John Garcia heeft voor deze tour Bruno Fevery (gitaar) van de band
Arsenal, Jacques de Haard (bas) en Rob Snijders (drums) van Celestial
Season uitgenodigd. Die drie openen met het instrumentale Molten
Universe. Met drie 8×10” Ampegtorens en drie marshallstacks spelen ze op
een volume alsof ze tien dieselgeneratoren in de woestijn moeten
overstemmen. Daarna komt Garcia erbij voor Thumb. Hij wordt warm
onthaald en meteen gaan de hoofden van vrijwel het hele publiek
synchroon op en neer, een prachtig gezicht.
John Garcia heeft er duidelijk zin in, hij is erg spraakzaam, jut het
publiek op voor meer applaus en geeft dat applaus ook weer terug. De
hele band heeft zichtbaar plezier, alleen Fevery staat vooral
geconcentreerd te spelen. Niet verwonderlijk, hij staat in de schoenen
van een grootheid. Wat je uiteindelijk hoort is geen Kyuss, maar wel een
zeer goede band. Het karakteristieke stemgeluid van Garcia maakt het
helemaal af. De pit in de zaal wordt in de loop van het optreden steeds
groter en ook bij de nummers die zich minder lenen voor pogoën blijft de
pit in beweging. Zelden zoveel mannen zien dansen tijdens een optreden,
waarbij Garcia op het podium het goede voorbeeld geeft.
Als Rob Snijders zijn drumkit verlaat vermoedt vrijwel iedereen meteen
dat hun wens vervuld wordt. John Garcia krijgt bijna niet de kans om hem
aan te kondigen. Brant Bjork doet mee met het door hem geschreven Green
Machine. Garcia gaat bij hem buurten op het drumpodium. De mannen zijn
zichtbaar blij weer eens samen te spelen. Ondertussen komen de eerste
stagedivers het podium op. Helaas neemt Snijders de drumkit weer over
bij het ook door Bjork geschreven nummer Gardenia. Niet dat Snijders een
slechte drummer is, absoluut niet, maar hij is natuurlijk geen
Kyuss-lid.
Met nummers als Hurricane, Supa Scooba, El Rodeo, One Inch Man en andere
klassiekers komt de Kyuss-erfenis tot leven. Vooral uiteraard door de
stem van Garcia. Het lijkt alsof er een half uurtje voorbij is gegaan
als na ruim anderhalf uur het afsluitende Whitewater wordt ingezet.
Tijdens dat nummer maakt Garcia rookgebaren, waarna de sigaretten om
zijn oren vliegen. Hij accepteert het vuurtje dat hij krijgt, maar het
is toch duidelijk dat hij eigenlijk een joint wilt. Als de band begint
aan de toegift zegt hij dan ook: “I’ve got all these cigarettes up here,
but no joints. Well, I’m turning forty this year, I should probably
calm down.” Uiteraard krijgt hij tijdens Asteroid alsnog een joint
aangeboden en na aflsuiter Pilot loopt hij daarmee tevreden van het
podium af. Het publiek blijft misschien iets minder tevreden achter,
want Garcia had nog wel een uur langer mogen spelen. Het is misschien
geen Kyuss, maar toch echt wel retegoed! Hiske Pronker
