PARADISO, Amsterdam
4 juli 2010
De kleine zaal van Paradiso binnenlopen is al voldoende om in zweet uit te breken. Waarna je Th* Legendary Shack Shakers voor je kiezen krijgt, inderdaad, het kan nog veel heter. Stilstaan is vrijwel onmogelijk bij deze band met hun aanstekelijke mix van rockabilly, punk, snelle polka en alternatieve country.
Zanger/mondharmonicaspeler/banjospeler Col. J.D. Wilkes geeft het goede voorbeeld, hij is continu in beweging, hij is all over het podium. Het grootste deel van de tijd zingt en praat hij in zijn mondharmonicamicrofoon, dat komt de verstaanbaarheid niet ten goede, maar klinkt wel heerlijk smerig. Daarbij maakt zijn lichaamstaal de strekking van het verhaal wel duidelijk. Hij is een rasechte rock ‘n roll voorman. Nog net verstaanbaar is dat hij tegen mensen vooraan zegt: “… hillbilly’s …… you’ve got to have hills …”
Ook duidelijk aanwezig, zowel muzikaal als fysiek is contrabassist Mark Robertson. Zijn slappende bas legt samen met het drumwerk van Brett Whitacre een doorstampende basis. Those Legendary Shack Shakers knallen een uur en een kwartier in één keer door. Gitarist Duane Denison (Jesus Lizard, Tomahawk) staat hier en daar wat zacht in de mix, doodzonde, want als zijn puntige blues-licks wat beter hoorbaar waren zou dat de variatie in de muziek veel goed doen.
Met deze hitte staan slecht een paar fanatiekelingen vooraan te springen, maar Th* Legendary Shack Shakers laten de rest van het publiek niet stilstaan, er staan flink wat billen te schudden. Waarschijnlijk is dat exact waar de band op uit is: een flink feestje bouwen, en dat lukt.
Hiske Pronker
