MINNEWATERPARK, Brugge
9 t/m 11 juli 2010
Het belooft een stralend weekend te worden en het programma staat bomvol interessante namen, dus de sfeer in het Brugse Minnewaterpark is op vrijdag opperbest. Het kleurrijke Cactusfestival staat bekend om z’n knusse, ontspannen sfeer en indrukwekkende muziekprogrammatie.
Er is maar één podium, maar er is genoeg randanimatie om je geen moment
te hoeven vervelen. Een groot voordeel van een enkel podium is dat je
als muziekveelvraat je geen hartbrekende keuzes moet maken en je niet de
benen uit je lijf hoeft te rennen om alles te zien.
Een ding moet gezegd: laat een Belg je als Nederlander nooit meer zeggen
dat Hollanders altijd door de muziek heenpraten. Want serieus, op
Cactus kunnen ze er ook wat van.
Vrijdag
De Waalse rockers Ghinzu spelen een heerlijke set, maar missen duidelijk de bijval van hun fanbase, die dit weekend vooral op de wei van Les Ardentes te vinden is. Hun poging om de muur tussen de Vlaamse en Waalse cultuur te slechten is echter verdienstelijk. De Gentse band Absynthe Minded heeft West-Vlaamse roots speelt een bijna-thuismatch en wint deze met glans. Vandaag staan ze er en sprankelen ze zelfs. We hebben zeker al mindere optredens van deze band gezien.
Velen komen vandaag voor de Russisch/Amerikaanse schone Regina Spektor, maar al vanaf de eerste tonen is het duidelijk dat er iets niet in de haak is. Na een nummer of vier vertelt Regina, bevend als een riet en nerveus haar piano strelend, dat de cellist van de band de afgelopen week verdronken is in het meer van Genève. Dit optreden is dan ook meer een eerbetoon aan hem dan iets anders. Regina zingt door haar tranen heen en de noten komen zwaar van emotie uit haar piano. Respect voor deze artieste en haar band die (ondanks en door de recente gebeurtenissen) een indrukwekkende performance wisten te geven.
Zaterdag
José James is een mooie man die hip hop zwoele jazzy sound maakt. Zijn studiowerk is vaak meer ingetogen, maar hier op de wei mag er natuurlijk een beetje peper bij. De funky insteek is een ideale opwarmer voor de hitte die de Balkan Beat Box ons laat voelen. Genadeloos vuren de New Yorkers (huh?) hun opzwepende songs op ons af. Geregeld vliegt de hens in het publiek.
Vanavond is het vooral die andere Elvis die harten sneller doet kloppen. Elvis Costello en zijn Sugarcanes is een must see. De man is er natuurlijk niet jonger op geworden en zijn muziek is tegenwoordig meer folky met een zweempje americana, maar zijn stem is er nog altijd één uit duizenden. Costello charmeerde en ook al brak de hemel open na een song of zes, het kon het publiek niet deren. Costello or a cold, let’s have them both!
Aan Jamie Lidell de schone taak om de natgeregende bende weer droog te spelen. Maar dan ben je bij Lidell aan het verkeerde adres. Want zijn muziek en performance maakt je eerder vooral warm en zweterig, zelfs na middernacht. Hij deed de zon een aantal maal terug schijnen met Multiply en Another Day in de toegift, maar vooral de voice loop track die uitmonde in pure old school technostijl bracht vriend en vijand in hogere sferen. tekst Saskia Videler & foto’s Sander Spolspoel
Bekijk hier de sfeerbeelden van Cactusfestival 2010
