FESTIVALPARK, Werchter
12 juli 2010
Een slordige 27.000 muziekfans zijn afgezakt naar het festivalpark in Werchter voor het derde en laatste zomerfeestje in het landelijke Brabantse dorpje. Commercieel dus niet direct een hoogvlieger. Laten we hopen dat het artistieke luik wat beter scoort. TW Classic doet trouwens dit jaar zijn naam wel geweld aan, want de affiche oogt allesbehalve ‘klassiek of nostalgisch. De sterren op het podium zijn de idolen van de hedendaagse jongeren, die wel in een aantal gevallen hun ouders meebrengen.
We haken in wanneer Amy Macdonald Don’t tell Me That It’s Over zingt. En
daar moet de jonge Schotse niet onmiddellijk voor vrezen, want voor
haar liedjes zal er nog wel een tijd een publiek zijn. Ze lijkt op de
‘girl next door’ en brengt leuke liedjes, zonder meer. De grote muzikale
revolutie zal ze niet veroorzaken, maar je kan er ook niets tegen
hebben.
De Scissor Sisters konden ons in het verleden erg aanspreken met hun
queer feestjes. Vandaag blijft het echter bij een vrij lauwe
namiddagvertoning, alhoewel Jake Shears met zijn ingesnoerde benen
opnieuw de show steelt. Zijn falsettostemmetje blijft natuurlijk een
troef, maar tegelijkertijd een gevaarlijk tweesnijdend zwaard dat
verveling nogal eens in de hand werkt. Het publiek reageert dan ook erg
mak. Enkel bij de obligate hits zoals Don’t Feel Like Dancing, veert het
even op.
Op naar Mika dan, die zich profileert als dé Peter Pan van de
hedendaagse muziekscene. Hij herschept zijn podium in een heus
kleuterklasje. Zijn piano is versierd met kleurrijke bloemen terwijl
vooraan op het podium een grote bos zonnebloemen prijkt. En tijdens Big
Girls tovert hij zelfs een reuzegroot opblaasbeen tevoorschijn. Zelf
lijkt de Brits-Libanese zanger rechtstreeks weggevlucht uit Charlie And
The Chocolate Factory. Aan hits natuurlijk geen gebrek: Grace Kelly, Big
Girls, Rain, Blame It On The Girls, Kick Ass, We Are Golden, Lilipop,
Relax. Mika geeft een keurig visitekaartje af, maar tegelijkertijd
beseffen we toch weer dat Prince, die hier twee dagen eerder stond, nog
steeds op zeldzame hoogte acteert.
Maar dat laat afsluiter Black Eyed Peas niet aan zijn hart komen.
Supersexy Fergie, geflankeerd door haar all-time buddy Will.i.am, gooit
er vanaf nummer één de beuk in. Let’s Get it Started mét vuurbal, Rock
That Body mét robotachtige figuren, Meet Me Halfway, Boom Boom Pow en I
Gotta Feeling, allemaal krijgen we ze over ons heen door een band die
ADHD-gewijs tekeer gaat on stage. Duizenden lichtjes op de wei
begeleiden even later Where Is The Love?
Minpunten? Will.i.am vraagt wat te vaak "What’s up Belgium?" en midden
in de set laat hij zich verleiden tot een dj-set waar een hoop mijlpalen
uit de recente rockgeschiedenis worden opgesomd: Song 2, Wanna Be
Startin Somethin’, Smells Like Teen Spirit, Elevation, Sex On Fire,
Sweet Child ‘O Mine, Sweet Dreams… Leuk, maar tegelijkertijd toch wat
goedkoop scoren. Conclusie: fijne, opwindende show van een muzikale
subtopper. Alhoewel I Gotta Feeling ongetwijfeld een hit wordt die over
de generatiegrenzen heen dendert… tekst Ruud Van De Locht; foto’s Patsie Borgers
