(PIAS) In bepaalde kringen is Nuff Said vooral nog die band uit Erik de Bruyns film Wilde Mossels, waar het fantastische Lekker Dieng uitrolde als bescheiden hitje. Wie de rijke catalogus van de band beluistert weet dat het trio veel meer te bieden heeft dan dat.
Voor de nieuwkomers zal Supernatural genoeg reden zijn om in één keer verkocht te zijn. Als je tenminste van een beetje afwisseling houdt.
De coupletten van opener Lake Hotel klinken bijvoorbeeld als een combi
van Prince en Spoon, het refrein van het titelnummer haalt het beste
uit Muse en de vroege Coldplay naar voren, het lome Head Up High kent
een fantastische wending als er halverwege plots een sax opduikt en het
korte Whole New World lijkt een puntige rocksong te gaan worden, maar
gaat onverwacht over in een overstuurde gitaarsolo. Zo is er binnen de
meeste nummers al meer afwisseling dan bij een ‘normale’ band op een
hele cd, en dat zonder vervelend schizofreen te klinken. Zoiets kunnen
alleen de allerbesten, en tot die groep behoort Nuff Said anno 2010 nog
altijd. Klaas Knooihuizen
