(NINJA TUNE) Ongeveer halverwege het beluisteren van Black Sands raak ik in een nostalgische bui en verzucht: “dit lijkt wel op de oude Mo’ Wax.” Die lome hiphop beats, de dubbige baslijnen, af en toe een alleraardigst liedje; het had anno circa 1995 zo op het inmiddels inactieve label hebben kunnen verschijnen.
Advertentie
Niet verrassend dus dat het album op Ninja Tune is uitgekomen, de grote
concurrent uit die tijd die gewoon stug is doorgegaan. Aan Bonobo’s
vierde plaat kan je je eigenlijk moeilijk een buil vallen, het zit
allemaal slim en smaakvol in elkaar, een karate-sample hier en wat
ritmische experimenten daar, zonder al te moeilijk te doen. Omar Muñoz
Cremers
