(PROVOGUE) “Soms zegt een gitaarsolo meer dan 1000 woorden” zegt Stefan Schill over zijn debuut-album Don’t Say A Word. Any Direction is behalve de eerste track van Don’t Say A Word, een titel die wellicht heel veel zegt over Schill. De nog zeer jonge, Nederlandse zanger, gitarist en songschrijver ziet de verzameling van tien eigen nummers als een introductie, waarbij alle muzikale opties nog opengelaten kunnen worden voordat hij zich tot een bepaalde stijl gaat ‘beperken’.
‘In creatief opzicht de vleugels uitslaan’ is zijn motto en wie kan hem
daarin ongelijk geven. Stefan bevindt zich echter wel in de wereld van
de drie akkoorden, waar je met een rauwe stem en gruizige gitaarklanken
gemakkelijk wordt binnengelaten in de bluescategorie. Die rauwe stem zal
er met het verstrijken der jaren zeker komen en het gitaarspel blijkt
nu al helemaal in orde te zijn. Schill heeft bovendien een stel prima
begeleiders om zich heen verzameld, waarbij toetsenist Bob Fridzema een
belangrijke pilaar vormt.
Waar veel jonge honden op te nadrukkelijke wijze alles uit de kast
proberen te halen, verstaat Schill de kunst om op een ontspannen manier
te musiceren en enkel te pieken waar dat nodig is.
Zijn ouders hebben een belangrijke rol gespeeld in de muzikale vorming
van zoonlief, maar daarnaast zijn ook invloeden te horen van meer
eigentijdse artiesten als Prince (in U Don’t Mind), D’Angelo en John
Mayer. Don’t Say A Word is van toepassing op alle weliswaar goedbedoelde
adviezen die hem de afgelopen jaren toch in het hoekje probeerden te
plaatsen, want Schill weet al heel goed wat hij wil en stelt iedereen
gerust met It’s Gonna Be Alright. Don’t Say A Word, Just Listen! Jeroen
Bakker
