cd, cool buzz
MOCT is de afkorting van Men Of Considerable Taste maar ofschoon er in deze naam een zekere mate van bescheidenheid schuilt kan hier met een gerust hart van een Nederlandse ‘superband’ gesproken worden. Het zijn namenlijk niet de minsten: Bakker
Pieter ‘Big Pete’ van der Pluijm, zanger/bluesharpist, wordt al jaren
als het Nederlandse antwoord op de legendarische ‘Red Devil’ Lester
Butler beschouwd, Jules ‘Lord Julius’ van Brakel van The Backbones op
bas, Sander Kooiman, gitarist, en drummer Joost Tazelaar die jarenlang
hun sporen verdienden in Drippin’ Honey, een band die indertijd kon
rekenen op uitstekende recensies in belangrijke media en aanzien had bij
iedereen die de blues een warm hart toedroeg.
Lekker losjes maar
treffend gemusiceerd klinkt MOCT als een goed ingespeeld collectief dat
dondersgoed beseft hoe de blues gespeeld dient te worden. In Boogie
Disease laat de band een funky geluid horen, terwijl de soul een
hoofdrol speelt in zowel Live To See The Day als Pressure. Sander
Kooiman weet het Tony Joe White-gitaargeluid angstig dicht te benaderen
in zowel I Want You van de meester zelf, als het eigen geschreven Turn
Your Lights Down Low.
One More Day laat zelfs de meest onverschillige
rocker niet onberoerd als Pete zich daar met zijn warme stemgeluid over
ontfermd. Weinig verrassend maar daarom niet minder mooi is Lester
Butlers Way Down South, waarin 13-gitarist Alex Schultz een fijne
gastbijdrage levert. Zonder het te beseffen heeft deze formatie te lang
op zich laten wachten. Look At The Time maakt de hooggespannen
verwachtingen gelukkig meer dan waar. Jeroen Bakker
