lp, eigen beheer, myspace.com
Er zijn nog altijd hele volksstammen die zweren bij good old vinyl. Ikzelf kies voor het gemak van eentjes en nulletjes, maar bij het uitpakken van Kiki’s Dierenalbum loopt het water me toch in de mond. Dat prachtige artwork komt op een jpg’tje van 3×3 toch een stuk minder tot zijn recht.
De naam Kiki doet bij de meeste mensen misschien niet direct een lichtje
branden, maar als ik zeg dat het één van de bimbo’s van Malle Pietje
is, wordt waarschijnlijk veel duidelijk. Op deze soloplaat doet Kiki qua
punkgeweld een stapje terug, hoewel dezelfde attitude door de songs
sijpelt. De vocals zijn lekker nonchalant en soms onzuiver, maar niet
per se op een storende manier. Babyleeuw ligt dicht bij het Malle Pietje
geluid, maar op Saberta en Colin laat Kiki zich van een andere kant
zien. Strijkers mensen, wie had dat verwacht? Voor punkouders hét
alternatief voor Elly & Rikkert. Klaas Knooihuizen
