Ach, die Belgen. Als dat wonderschone Vlaams ons Nederlanders al niet van de stoel doet blazen, is het wel het feit dat ze zo ontstellend vriendelijk en bescheiden zijn. Een eigenschap die ervoor zorgt dat er weinig onvertogen woorden vallen over onze zuiderburen, maar ook dat er minder cd’s worden verkocht. Pardon? Jasper Steverlinck van Arid geeft antwoord.
Het vierde album Under The Cold Street Lights is nog niet uit, maar de single Come On wordt in Belgie al grijs gedraaid. Beide concerten in het vooraanstaande Ancienne Belgique (red. 27 en 28 feb.) waren binnen no-time uitverkocht, en dat enkel op basis van “snippets van nummers op Facebook enzo”. Bij ons stugge Nederlanders wil het nog niet echt lukken met de bekendheid, ook al is Arid vanaf de eerste gezongen noot in 1999 al een hit in België. Een ietwat andere sound en een nieuw album gaan daar wellicht verandering in brengen. De prachtige fotoshoot voor Under The Cold Street Lights speelt in ieder geval al in op ons nationalistisch gevoel: de fotograaf nam de drie heren op “de allerkoudste dag ooit” mee naar Rotterdam.
En hoe zit dat met dat veranderde geluid?
“Het is ‘anders’ genoeg, zodat wij het spannend blijven vinden. Het is wat ruiger, moderner. We maken meer gebruik van soundscapes die we tof vinden, het zijn meer synthesizerachtige klanken die we produceren. Dat trekken we live ook door naar de oude nummers.”
Meer als dEUS, dus?
“Nou nee, dat niet. Kijk, dEUS kwam op een moment dat precies goed was. Toen zij kwamen was er nog bijna niets op dat alternatieve vlak. Zij zijn een buitencategorie voor alle Belgische, nou ja, Vlaamse bands. Zij zijn pioniers, niemand kan daarin een tweede worden. Ze waren de ‘start of a new movement’, dat kunnen wij niet meer.”
En hoe komt het dat er zo vreselijk veel goede Belgische bands zijn, maar die weinig tot niet over de grenzen bekend zijn?
“Wij zijn veel te bescheiden. Wij roepen te weinig ‘wij zijn de beste’. Kijk naar de Amerikanen, zij kunnen dat heel goed. Ze zijn er wel weer een beetje in doorgeslagen, haha. Zelfs binnen België zijn er grote verschillen. Vlaamse bands zijn niet bekend in Wallonië, en andersom. Neem Clouseau, dat was zo groot, ook bij jullie, maar in Wallonië kent niemand hen. Een paar bands breken wel door de taalgrens, hoor. Ozark Henry bijvoorbeeld, en wij doen het ook best goed daar. Waarom dat zo is, dat weet ik niet. Het zijn overigens niet altijd de beste bands die het bekendst zijn.” tekst Annelies Omvlee
Livedata 10 maart Paradiso Amsterdam 11 maart Effenaar Eindhoven 20 maart Belzik Festival, Herve 24 april Dranouter aan Zee, De panne 26 april Vooruit, Gent 27 april Depot, Leuven 29 april Le Coliseum, Charloi
