Vroeger ontstonden nieuwe nummers gewoon op het podium, maar met de komst van YouTube en aanverwanten kiezen de heren van Airbourne tegenwoordig liever voor de niet-publieke oefenruimte. Maar daar voelen ze zich niet echt thuis. Dat blijkt uit het wilde tourleven van het viertal, maar ook uit de lange studiotijden. In januari 2009 doken ze de studio in en meer dan een jaar later, in maart 2010, ziet No Guts, No Glory eindelijk het licht.
“We hebben onszelf echt moeten opsluiten in een studio. Het was in Australië, in een oud gebouw waar we vroeger altijd kwamen. Het stond leeg en we hebben er een aantal maanden gezeten. Het was echt afzien. Ik heb letterlijk op m’n drumstel geslapen,” laat drummer Ryan O’Keeffe weten. De heren hebben er expres voor gekozen om een echte studio te ontwijken. Ze wilden de ‘echtheid’ van de live-shows nabootsen. “Een nadeel was dat het daar één grote bouwwerkplaats was. De verdieping boven ons werd verbouwd en ze begonnen ’s morgens al met grote boren te werken. Wanneer je goed luistert kun je het geboor zelfs horen in een aantal nummers.” Die geluiden en de manier van opnemen maken eigenlijk niet zo heel erg veel uit. De heren zijn zelfverklaarde ‘echte rockers’ en weten hoe de fans denken. “Onze muziek is geen hogere wiskunde. We weten precies wat de fans willen: bier drinken en naar een leuke show kijken.”
Podiumgoden
Dat Airbourne voor een goed spektakel staat bewees de band reeds op Wacken Open Air. Het optreden werd gefilmd en die opnamen worden uitgebracht als bonusmateriaal. “We hadden geluk dat er professionele apparatuur hing, zodat alles goed in beeld werd gebracht. Onze droom is om ooit een volledige live-dvd uit te gaan brengen, maar hier komt erg veel bij kijken. Misschien dat het in 2011 gaat gebeuren.”
Nu het nodige studiokwaad achter de rug is, kunnen eindelijk de planken weer betreden worden. “Het is goed om wat nieuwe nummers te hebben, maar we zijn echt klaar met het studioproces. De komende jaren zijn dan ook enkel gevuld met touren.” Naast Ryan ligt een grote agenda die hij enthousiast met me doorneemt. “We gaan eerst langs de zalen in Canada met Mötley Crüe, dan als headliner door Europa en vervolgens naar Amerika. Daarna spelen we nog op een aantal zomerfestivals. En volgend jaar is het weer precies hetzelfde verhaal.” tekst Marcel Kamphuis
Livedata 23 maart De Pul, Uden 25 maart De Melkweg, Amsterdam
