Yeasayer vist niet uit één vijver. De New Yorkers husselen psychedelica, jazz en wereldmuziek door elkaar en met harmonieuze vocalen en synthesizers voorzien ze het geheel van een dromerig sausje.
Met de kersverse tweede plaat Odd Blood onder de arm steekt de band binnenkort de oceaan over voor een uitgebreide clubtour.
Vier vermoeide ogen staren me aan. Vocalist/toetsenist Chris Keating en bassist Ira Wolf Tuton hebben al de hele dag interviews gedaan en lijken weinig zin te hebben in het zoveelste vraaggesprek van de dag. Maar als ik begin over de interactieve clip van Yeasayers nieuwe single Ampling Alp, lijkt alle vermoeidheid in één keer te zijn verdwenen. Chris grijnst: “Ja, te gek hè? We zijn er heel blij mee.”
Op de site waar de single te downloaden is, ren je als bezoeker tussen de naakte aliens door een kaal landschap. Chris: “De clip is gemaakt door visuele kunstenaars. Ik vind het erg belangrijk dat internet interactief is. Als kijker rennen met aliens; zo iets kun je niet doen in een gewone videoclip.”
De band vindt dat het visuele aspect ook bij optredens belangrijk is. “Misschien wel belangrijker dan de muziek zelf,” vertelt Chris. Hier sluit Ira zich volledig bij aan: “Mensen willen bij een optreden betrokken worden, ze willen het beleven.”
Dat legt natuurlijk wel een bepaalde druk op de band. Ira: “Of je nou een goede dag hebt of niet, je moet altijd presteren. Het publiek komt speciaal voor jou naar een concert. Zij hebben er geen boodschap aan dat je net nieuwe snaren op je gitaar hebt gezet of dat je een nacht slecht geslapen hebt.”
Chris gaat verder: “Touren brengt veel druk met zich mee. Het is zwaar. Elke avond speel je, sjouw je met spullen en slaap je weinig. Gelukkig staat daar tegenover dat veel optredens fantastisch zijn.”
Als voorbeeld noemt de zanger het optreden dat Yeasayer gaf in het New Yorkse Guggenheim Museum. Chris: “Dat was echt een bijzondere ervaring. We stonden letterlijk tussen de moderne kunst en vreemde spiralen te spelen. De akoestiek in zo’n museum is heel anders dan in een concertzaal. Heel vreemd, maar vooral spannend. Optreden op zo’n locatie is echt een once in a lifetime experience.”
Het Guggenheim is één van de beroemdste musea voor moderne kunst. Volgens Chris zijn er meer overeenkomst tussen popmuziek en de moderne kunst dan je zou verwachten. “Ik houd erg van het werk van kunstenaars als Jeff Koons. Kunst waarin je helemaal weg kunt zinken. Ik vind het cool als dingen aan de ene kant heel poppy en schattig zijn, maar ook iets duisters en bizars hebben. Neem Depeche Mode. Zij hebben in de hitlijsten gestaan met toegankelijke nummers die handelen over taboes als sadomasochisme. Ik denk dat het heel mooi kan zijn als muzikanten en kunstenaars in hun werk het midden zoeken tussen licht en donker.”
Yeasayers debuut All Hours Symbals is een plaat die tal van invloeden kent. Ook voor Odd Blood klemde Yeasayer zichzelf niet vast aan één genre. Chris: “We zoeken naar allerlei soorten geluiden die ons kunnen inspireren. Van Joy Division tot rinkelend glas.”
Bij de opnames van Odd Blood had men de beschikking over veel meer apparatuur dan bij het debuut. Ira: “Bij de eerste plaat hadden we enkel één microfoon. Voor Odd Blood hadden we, naast allerlei nieuwe plug-ins uit de computer, de beschikking over gave oude synthesizers en vintagepedalen. Ik denk dat de plaat mede hierdoor erg sterk is geworden. Ook omdat we er gedurende het hele proces voor gewaakt hebben om dingen te doen die we al eerder hadden gedaan.”
De New Yorkse muziekscene is de laatste jaren enorm opgebloeid. Yeasayers werkwijze, maar ook de muziek zelf, kent duidelijke parallellen met die van die andere New Yorkse experimentele indieband, TV On The Radio. Is het voor Yeasayer geen idee om eens samen te werken met hun stadgenoten? “Daar heb ik eigenlijk nog nooit over nagedacht. Ik vind dat TV On The Radio echt iets toevoegt aan de popmuziek, maar ik betwijfel of we moeten samenwerken,” reageert Ira.
Ook Chris staat niet te springen: “Zij doen hun ding en wij doen het onze. Wel zou ik graag eens als echte nerds met ze willen praten over effecten en gitaren. Nu je het zegt: ik zou eigenlijk wel eens willen weten wat voor gitaarkoffers zij hebben!” tekst Milo Lambers
Livedata 20 maart Paradiso, Amsterdam
30 mei Pinkpop, Landgraaf
