Het is november 2007. De titelloze debuutplaat van het Belgische Fixkes verovert een heleboel harten en hitlijsten. In 2010 is daar eindelijk het tweede album: Superheld. Het afgelopen jaar hebben ze amper opgetreden om zich volledig te kunnen concentreren op de aankomende plaat.
“Maar nu hij af is, begint het wel weer te kriebelen om het podium op
te kruipen,” zegt zanger en tekstschrijver Sam Valkenborgh. De nummers
van Superheld zijn echt zijn kindjes. Gitarist Peter Deckers
ziet zichzelf als een “goede peetvader”: “Eigenlijk hebben we er nooit
onenigheid over. Het zijn Sams liedjes. Hij moet ze zingen, dus het is
logisch dat ze het dichtst bij hem staan.”
Eerlijkheid en jezelf zijn, liefde en seks. Het zijn de belangrijke thema’s voor Fixkes. Terugkijkend op de afgelopen drie jaar zegt Peter: “Het jaar na onze eerste single was echt heavy. Het was moeilijk om bij te blijven. De meeste groepen zijn al tien jaar bij elkaar en hebben veel in kleine jeugdhonken gespeeld voordat ze groot worden. Wij kwamen direct op een groot podium, met onze kleine liedjes. Eigenlijk waren we aan dat alles nog niet toe.”
Sam vult aan: “Ik vroeg me dikwijls af: ‘hoe lang moeten we hier nog spelen?’ Ik was in de war. Ik had met de eerste cd het gevoel dat de nummers niet goed zaten, omdat ze te weinig rust hadden. Maar nu merk ik dat ze sterk verbeterd zijn qua sfeer, ze zijn veel intiemer. We spelen ook beter, individueel en als groep.”
Ik Was Terug 17 vat voor mij het nostalgische gevoel van de plaat goed samen…
Sam: “Awel, je bent niet de eerste die dat zegt, maar ik ga daar volledig niet mee akkoord! Ik Was Terug 17 is de beschrijving van een ideale dag, maar het is duidelijk als een overdrijving bedoeld. Veel mensen zien ook Rock-’n-Roll als nostalgisch, maar ik zie dat als een anti-nostalgisch nummer.”
Peter: “Kvraagetaan heeft wel een stempel op Fixkes gedrukt. Maar bij dezen: wij vonden het vroeger niet beter!”
Om toch een beetje nostalgisch te blijven: is er een optreden dat jullie altijd zal bij blijven?
Peter: “Hahaha, ja, de TMF-awards van een paar jaar geleden. We speelden daar, en halverwege Kvraagetaan gaat die hal met 19.000 mensen helemaal los. Allemaal van die gillende bakvissen, gsm’s en fototoestellen, tranen… En wat bleek, Tokio Hotel was opgekomen op het genomineerdenpodium naast ons.”
Sam: “Er waren daar zoveel magazines, waarvan er veel niets met muziek te maken hadden, die onnozele vragen stelden. Ik had uit frustratie iets gezegd over dat achterlijke kapsel van die gast van Tokio Hotel – haha, ik wist niet eens dat het een gast was. En later bleek dat mensen zich daardoor nogal geoffendeerd voelden.”
Peter: “En die lui maar alles winnen. Dat soort live-optredens blijven je wel bij!” tekst Annelies Omvlee foto Michel Hakim
Livedata 8 april 013, Tilburg 16 april De Spot, Middelburg 17 april Rotown, Rotterdam 18 april Ekko, Utrecht 28 mei Vera, Groningen 18 juni Mezz, Breda
