Moss: Het buitenland lonkt

Als er één band is die zich de laatste maanden in de diverse media van zijn beste kant heeft laten zien is dat zonder enige twijfel Moss.

Na het uitbrengen van het debuutalbum The Long Way Back uit 2007 leek het voortbestaan van Moss aan een zijden draad te hangen, maar na elkaar eens even goed te hebben aangekeken besloten de vier bandleden dat er geen weg terug was. Resultaat: het glorieus ontvangen tweede album Never Be Scared/Don’t Be A Hero. Marien Dorleijn, zanger en gitarist, zit er uiterst ontspannen bij wanneer we hem ’s middags in Utrecht aantreffen, terwijl de voorbereidingen voor het uitverkochte optreden in Tivoli van start gaan.

Advertentie

Je bent begonnen als singer/songwriter die de Grote Prijs van Nederland heeft gewonnen, stond vervolgens met Caesar in no time op het Pinkpop-podium en lijkt met Moss succesvol te gaan worden. Is er sprake van een logische ontwikkeling in jouw carrière als muzikant?
“Niet echt. Ik speelde al in Caesar toen ik de Grote Prijs won en schrijft nog steeds liedjes voor mezelf. Ik was een enorme fan van Caesar toen ik bij de groep kwam, maar op een gegeven moment weet je hoe het allemaal in elkaar zit en is het ‘fan zijn’ er een beetje af. De plaat die we nu gemaakt hebben zou ik eigenlijk tien jaar eerder gemaakt willen hebben. Dan was alles natuurlijk weer anders gelopen.”

Je bent als singer/songwriter heel erg op jezelf aangewezen. Het was zeker een enorme omschakeling toen je met Moss begon en alles moest overleggen?
“Het begin was sterk gebaseerd op mijn werkwijze als singer/songwriter en daar zijn we als band omheen gaan werken. Ik schrijf nog steeds veel liedjes, maar niet alles daarvan is voor Moss geschikt. Een mooie uitzondering is I Apologise (Dear Simon). Ik ben er echt trots op dat het als single iets is gaan doen, maar het paste eigenlijk niet bij Moss. Omdat ik altijd alles aan de jongens wil laten horen gebeurde het dat zij er meteen mee aan de slag gingen en er een beat aan toevoegden, waardoor het heel anders werd. Mijn opa overleed toen ik bezig was met dat nummer. Ik heb het toen speciaal voor hem op de begrafenis gezongen. Dat was best heftig om te doen.”

Voelt het dan niet ongemakkelijk wanneer een uitverkocht Tivoli dat nummer vanavond vrolijk met de handen in de lucht staat mee te zingen?
“Integendeel, ik hoop ergens stiekem dat mijn opa het zou kunnen zien. Het gaat overigens niet over hem, maar over iemand die dood is en terugkijkt op zijn leven. Ik geeft toe dat ik in tekstueel opzicht ietwat zwaar op de hand ben, maar ik ben blijkbaar niet de enige die zich daar prettig bij voelt.”

Is Never Be Scared/Don’t Be A Hero als geheel een echt teamproject geworden?
“Heel erg. Het heeft alles te maken met het feit dat alles klopt. Dat alle mensen in de band iets vertolken. Ik liet ze alleen nooit aan het woord, maar nu wel.”

Toch had het weinig gescheeld of de opvolger van The Long Way Back was er nooit gekomen.
“We zijn ongeveer drie jaar bezig geweest met de totstandkoming van dat album en als je die nummers dan twee jaar lang tachtig avonden per jaar heb gespeeld komt het moment waarop je jezelf hardop afvraagt of dit het nu daadwerkelijk is. Het gevoel dat we als band konden groeien was er op dat moment niet.”

En vervolgens kies je weer voor dezelfde producer als het debuutalbum?
“We besloten om door te gaan en zijn uiteindelijk in een boerderij op de rand van Londen gaan zitten om zodoende inspiratie te krijgen en ideeën uit te werken. Op een zeker moment hadden we genoeg nummers om de studio in te duiken. Er was een heel goede vibe die we wilden vasthouden. We hebben toen direct Frans Hagenaars, de producer, gebeld en gevraagd of we meteen konden opnemen. Hij was druk bezig maar als het in twee weken kon wilde hij de klus gelijk aangaan. Ik zei: ‘Okay, we doen het in elf dagen.’”

Vervolgens komt de plaat uit en wordt het enorm goed ontvangen door de pers. Op dat moment is er echter nog geen exemplaar van verkocht. Wanneer wist je dat het deze keer echt goed zat?
“Dat duurde eventjes. In het begin is de angst dat iedereen er om zou lachen en het niet zou begrijpen. Het moment dat wij in de top vijf van een eindejaarslijst stonden als hoogst genoteerde Nederlandse band en in dat blad konden lezen dat Never Be Scared de beste plaat van de afgelopen tien jaar was van eigen bodem gaf een heel goed gevoel. Je hoort nu veel mensen praten over die suffe eerste plaat. We hebben simpelweg een nieuwe start gemaakt. Een journalist die het album had gehoord attendeerde mij erop dat het eigenlijk over veranderingen gaat en daar moest ik hem inderdaad gelijk in geven. We zijn in korte tijd ook op het podium enorm gegroeid en zoveel beter geworden. Voor het optreden op Motel Mozaïque hadden we nauwelijks tijd om te soundchecken. Het was pluggen en spelen, maar alles klopte. Dat geeft gewoon een kick.”

Het is nu dus met grote zekerheid te zeggen dat er uiteindelijk een opvolger zal komen waarmee aan alle onzekerheid over de toekomst een einde is gekomen?
“Dat is vrij zeker ja. Ik weet nu al hoe de zaken dit jaar zullen verlopen en ik weet nu al waar we in 2011 zullen staan.”

En op iets kortere termijn?
“In mei zullen we op The Great Escape in Brighton twee shows doen. Je kan het vergelijken met Noorderslag. Ook vanuit Frankrijk is er interesse. Een lokale dj heeft ons daar opgepikt en we zullen daar een showcase geven waar veel invloedrijke mensen rondlopen. Nu het buitenland lonkt weet ik dat we goed bezig zijn, maar de waardering die je als muzikant krijgt wanneer je vanavond die uitverkochte zaal binnenkomt, die is met geen geld uit te drukken.” tekst Jeroen Bakker foto vrederick

Livedata 30 april Oranjepop, Nijmegen 1 mei Burgerweeshuis, Deventer 5 mei Bevrijdingsfestival, Amsterdam 5 mei Bevrijdingsfestival, Den Haag 7 mei Fenix, Sittard 8 mei Underground, Lelystad 13 mei Dauwpop, Hellendoorn 13 mei Roepaen, Ottersum 5 juni Paradiso, Amsterdam 14 juni Oerol Festival, Terschelling 19 juni Indian Summer, Broek op Langedijk 17 juli Zwarte Cross, Lichtenvoorde 18 juli Wessummerbreeze, Wessum 1 augustus Uit Je Bak Festival, Castricum 6 augustus Centree, Zierikzee 27 augustus Zomerparkfeest, Venlo 28 augustus Westerpop, Delft 3 september Mistyfields, Asten Heusden 31 oktober Taverne, Bergen