Het zijn behoorlijk sinistere heerschappen, die mannen van Archie Bronson Outfit. Hun nieuwe cd Coconut mag dan bij vlagen ietsje meer een death disco popfeel hebben dan voorganger Derdang Derdang, dit is nog steeds onversneden garage viezigheid vol onheilspellende Gun Club sferen. Zonnebrillen, leren jackies, grillig voortdenderende ritmes, dat soort werk.
Maar er zit dit keer dus wel iets meer swing in de tunes. Wat minder twang en wat meer frivoliteit. Dat hoor je vooral terug in tracks als Sharks Tooth en Hoola, want het schrijnende Wild Strawberries klinkt nog steeds alsof iemand met een gitaar je hoofd probeert te verbrijzelen. Maar Chunk zou zowaar een DFA-produktie kunnen, zijn zo post-punky klinken de rubberen grooves.
Arp Cleveland: “Klopt, en voor Hoola geldt dat ook. Gek genoeg zijn dat nou juist de songs waaraan Tim Goldsworthy (van DFA) niet heeft meegewerkt. Iedereen koppelt hem automatisch aan de nummers met die feel, maar in werkelijkheid hebben we ze iets later in Engeland uitgewerkt, terwijl we de andere songs tijdens twee sessies in Amerika met wel Tim hebben opgenomen. Waarschijnlijk heeft zijn invloed wel meegespeeld. We wilden meer ruimte in de songs creëren, gingen daarom met hem in zee en dat heeft onze benadering veranderd.”
Opvallend aan dit Engelse trio: Sam Windett zingt en speelt gitaar, maar het is drummer Arp Cleveland die alle songteksten schrijft en hij is het ook die bij de interviews het hoogste woord heeft.
Arp: "Het klinkt misschien raar, maar het voelt voor ons als een logische rolverdeling.”
Sam: “Zo is het altijd geweest. Mijn stem, zijn teksten… we doen alletwee waar we goed in zijn.”
Denk je ook wel eens: What in hell’s name…
Sam: “Zeker, maar ik zing het dan wel. Ik ben immers niet verantwoordelijk.” Glimlachend: “Het is afkomstig uit zijn brein!”
Wanneer kwamen jullie eigenlijk op het idee om bij ieder nummer een videoclip te maken en dit bij de cd te voegen?
Arp: “Stukje bij beetje leek dat best een logische oplossing. Het is niet zo’n makkelijk album, zeker niet als je de nummers muzikaal of inhoudelijk probeert uit te leggen. Met videoclips kun je heel goed een gevoel dat bij een song hoort in beeld brengen. Sommige video’s hebben we zelf gefilmd en bij andere werden we geholpen door vrienden.”
Sam: “Sowieso is het erg leuk om te doen. Het keert terug in het artwork en hoeft helemaal niet veel te kosten om er toch supergoed uit te zien.”
De clip van Wild Strawberries keert nadrukkelijk terug in de foto’s in het cd-boekje.
Sam: “Ja, dat was te veel werk om ongebruikt te laten. We hadden onze hele oefenruimte afgeplakt met stroken zilverpapier. Het ging er enorm sci-fi uit zien. Naast muziek hebben we altijd veel met film gehad, dus stiekem leven we ons gewoon enorm uit!”
Jullie teksten zijn eerder sfeerschetsen dan dat ze echt verhalend zijn.
Arp: “Ik schrijf vaak veel uitvoeriger, maar snij daarna stukken weg, probeer het ritme van de song te volgen. We houden erg van een soort mantra’s. Dat de teksten net zo doorhameren als de muziek.”
Sam: “De zang wordt als instrument ingezet en moet dus niet te prominent aanwezig zijn.”
Wat moest er anders worden aan Coconut dan aan eerder werk? Ik hoor namelijk echt een duidelijke koerswijziging.
Arp: “Het is een doordachter album geworden. Veel komt nog steeds tot stand via live-sessies, maar vervolgens voegen we ook nog kleine elementjes toe. Als we een fijnzinnig liedje hebben geschreven hebben we de neiging het flink op te fucken voordat we vinden dat het echt af is.”
You Have A Right To A Mountain Life klinkt als een key-track. Staat het daarom zo centraal op het album?
Arp: “We openden onze live-set de afgelopen maanden met dat nummer. Vervolgens wilden we het ook tot eerste song van de cd bombarderen, maar Magnetic Warrior won de strijd uiteindelijk toch. Nu is het de opener van kant twee. We denken nog steeds volgens de wetten van het vinyl!”
Hunt You Down klinkt opvallend lief en charmant. Maar door die tekst heeft het nummer natuurlijk ook iets beangstigends. Een beetje stalkerig.
Arp: “Dat was ook het idee. Een liefdesliedje met stalker-ondertonen.” Arp kijkt veelbetekenend: “Het is soms een thin line.”
Als ik de tekst niet gehoord had zou ik zeggen: het eerste Archie Bronson Outfit liedje ooit om bij te chillen.
Sam: “En dat mocht niet gebeuren! We wilden onszelf uitdagen door iets ongewoon lichtzinnigs te schrijven…”
Arp: “…maar toch niet iets zoetigs schrijven. Nee, zo zijn we niet.”
tekst Arnold Scheepmaker
Livedata 4 mei Paradiso, Amsterdam 5 mei Cactus, Brugge 6 mei Merleyn, Nijmegen 7 mei Botanique, Brussels
