Het is één van Nederlands grootste muzikale exportproducten: Epica. De band speelt overal, van Griekenland tot in Costa Rica. Maar ook in eigen land zijn we ze nog lang niet vergeten. Op Pinkpop staan ze dit jaar op het hoofdpodium. Dat is bijzonder voor de band, want de roots van Epica liggen vlakbij Landgraaf.
Simone Simons is al zeven jaar de frontvrouw van één van Nederlands meest succesvolle metalbands. Ze was zeventien en zat nog op school toen ze tot de band toetrad. Sindsdien heeft ze geen schoollokaal meer gezien. “Helaas niet”, zegt de nu 25-jarige zangeres. “Ik heb nu helemaal geen gevoel meer voor het schoolregime. Ik zou graag nog eens een deeltijdstudie doen, maar daar heb ik met Epica geen tijd voor. Wel weet ik dat ik in de muziek actief wil blijven. Daarom ben ik ook bezig met het opzetten van een soloproject. Al staat dat nog in de kinderschoenen.”
Arrogantie lijkt de metaldiva nog steeds volkomen vreemd te zijn. Als we haar vlak voor Epica’s show in de Effenaar vragen hoe het leven ‘on the road’ bevalt, bloost ze als een jong meisje. “Het reizen is geweldig. We zijn met de band in landen geweest waar ik als klein meisje nog nooit van had gehoord.”
Epica deed onlangs een tour door Noord-Amerika en na een paar clubshows in Nederland vliegt de band weer door naar Zuid-Amerika. De tour in Noord-Amerika was een groot succes. “In Noord-Amerika zijn Lacuna Coil en Evanescence de bekendste metalbands met een zangeres. Vergeleken met die bands is Epica toch wel wat harder. Toch waren veel shows uitverkocht.”
In Zuid-Amerika is Epica al langer een gevestigde naam. Simone: “Concerten zijn daar heel intens. Zuid-Amerikanen zijn te vergelijken met Spanjaarden, al zijn ze nog net wat luider. Als ik tijdens een optreden in Zuid-Amerika een ballad zing, kan ik mezelf door al het gejoel soms niet eens verstaan.”
Tijdens concerten in Nederland springt Simone nog wel eens van het podium af om vlak bij haar fans te kunnen zijn. In Latijns-Amerika laat ze dat wel achterwege. “Het publiek is daar erg handtastelijk. Onze gitarist Mark (Jansen, red.) sprong in Costa Rica eens het publiek in. Iedereen sprong op hem af, ik vreesde werkelijk voor zijn leven. De krassen stonden na afloop op zijn lichaam.”
Hoe geliefd Epica in Zuid-Amerika is, bleek wel in februari na de aardbeving in Chili. “We kregen direct mailtjes van fans die bang waren dat we nooit meer naar Chili zouden komen.” Epica kon de fans echter gerust stellen: “Wat er ook in een land ook gebeurd, wij blijven komen.”
Touren
De verhalen van Simone klinken romantisch, maar touren heeft natuurlijk ook mindere kanten: “Als je vijf weken met de hele band in een bus zit, ervaar je dat toch wel als een gemis aan privacy. Daarom is het na een tournee heerlijk om weer thuis te zijn. Maar aan de andere kant: als ik thuis ben, wil ik na een week weer op tour. Het touren is een levensstijl en daar raak je aan gewend.”
Optreden in het buitenland is maar voor weinig Nederlandse bands weggelegd. Veel acts die in Nederland heel succesvol zijn, zoals Kane en Anouk, is het nooit gelukt om in het buitenland voet aan wal te krijgen. Waarom is Epica daar wel in geslaagd? “Anouk en Kane zijn hier echt ontzettend groot. Ik denk dat zij ook in het buitenland op zo’n niveau willen presteren. Wij zijn onderaan de ladder begonnen en zijn stap voor stap naar boven geklommen.”
Het is een cliché, maar wie succes heeft betaalt daar zijn tol voor. Zo ook Epica. Begin 2009 stapte gitarist Ad Sluijter uit de band omdat hij meer tijd aan zijn baan en soloproject wilde besteden. Zijn plek is inmiddels opgevuld door Isaac Delheye . “Toen Isaac bij de band kwam, waren we bijna klaar met de opnames van Design Your Universe (Epica’s nieuwste album, red.). We hebben hem de ruimte gegeven om dingen toe te voegen. Dit heeft ervoor gezorgd dat de gitaren iets meer grooven en tegelijkertijd melodieuzer klinken.”
Pinkpop
Epica staat dit jaar voor de tweede keer op Pinkpop. Simone noemt het een grote eer om op het hoofdpodium te mogen spelen. De eerste keer dat Epica op Pinkpop stond, in 2005, was een mijlpaal voor de van origine Limburgse band. “Ik woonde toen nog bij mijn ouders in Heerlen, op steenworpafstand van Landgraaf,” herinnert Simone zich. “Collega’s van mijn moeder wisten wel dat ik een bandje zat, maar toen ze hoorde dat ik op Pinkpop stond waren ze pas echt onder de indruk. Want Pinkpop is natuurlijk een legendarisch festival.” tekst Milo Lambers
Livedata 13 mei Dauwpop, Hellendoorn 24 mei De Waerdse Tempel, Heerhugowaard 28 mei Pinkpop, Landgraaf
