"Ik ben blij dat ik nog leef," vertelt de man die door Time Magazine werd uitgeroepen als tweede beste gitarist ter wereld. Wanneer Slash ons vanuit Los Angeles belt, klinkt hij erg ontspannen. Binnenkort komt hij richting Pinkpop, waar hij zijn eerste solo-album Slash voorstelt.
Slash bracht het mooie gitaarweer bij superbands Guns N’ Roses en Velvet Revolver. De eerste is hoogstwaarschijnlijk definitief verleden tijd, de tweede zit in een rustperiode. Hét moment voor de man, die bijna 45 jaar geleden als Saul Hudson in het Engelse Hampstead voor het eerst van zich liet horen, om zijn eerste solo-album te produceren. Waarom moesten we er eigenlijk zo lang op wachten?
"Ik belandde als jonge kerel in bands waarin ik me goed voelde. De nood voor het maken van solo-werk was daarom niet aan de orde. Nu is die drang veel groter. Het werd tijd om me eens volledig uit te leven, want voor mij bruist goede muziek van soul en blues. Daar ben ik volledig in geslaagd, vind ik."
Voor elke song op zijn debuutalbum ging Slash in zee met een andere zanger. Een moeilijk keuzeproces?
"Helemaal niet, want bij elk nummer dat ik schreef, was het voor mij onmiddellijk duidelijk wie het moest zingen. We’re All Gonna Die en Iggy Pop horen bijvoorbeeld bij elkaar als een symbiotische tweeling."
Onbekende diamant
Van Myles Kennedy, die zowel Back From Cali als Starlight voor zijn rekening neemt, hebben we nog nooit gehoord.
"Dat was voor mij ook de grootste verrassing. Toevallig kreeg ik een song van hem te horen en ik was meteen ondersteboven van zijn stemgeluid. Hij gaat zelfs mee op tournee en zal naast mijn solo-materiaal ook songs van Velvet Revolver en Guns N’ Roses brengen. Verder verrasten zowel Robert De Luca (Saint Is A Sinner Too) als Black Eyed Peas-zangeres Fergie me erg aangenaam. Toen ik haar enkele jaren geleden voor het eerst aan het werk zag, was ik meteen zwaar onder de indruk. Ze is één van de allerbeste rockzangeressen die er rondlopen.”
Toch missen we ene Axl Rose op dit album. Is de vriendschap definitief voorbij?
"Ik besef dat Axl alle songs op dit album perfect kan zingen, maar ik sprak hem niet meer sinds 1996 en heb ook totaal geen zin hem te achtervolgen," klinkt het cynisch-laconiek.
Slash’ roem begint mythische vormen aan te nemen. Zo roept West Hollywood 26 augustus 2010 uit tot Slash Day. Een eer die normaal enkel mensen zoals Martin Luther King of Nelson Mandela te beurt vallen.
"Oh boy, ik wil me absoluut niet met deze voorbeelden meten," relativeert hij spontaan. "In augustus vindt er in de Sunset Strip een muziekfestival plaats. Voor mij was dat de plaats waar ik mijn eerste muziek inademde en jaren van mijn jonge leven rondhing. Het is ook op die plaats dat ik uitgroeide tot de muzikant die ik vandaag ben. Maar natuurlijk vind ik het een grote eer."
Rock‘n’roll-kind
De opvoeding van Slash stond volledig in het teken van muziek. Zijn moeder werkte als kostuumontwerpster voor onder andere David Bowie, terwijl zijn vader albumhoezen ontwierp voor artiesten zoals Neil Young en Joni Mitchell. "Als kind was ik inderdaad voortdurend omringd door rock’n’roll; ik ging mee naar een heleboel concerten en zat urenlang in opnamestudio’s zonder het zelf te beseffen. Maar die onbewuste ervaringen hebben mijn leven ongetwijfeld een beslissende wending gegeven."
Reeds jarenlang staat Slash synoniem voor zijn hoge hoed, de grote zonnebril die ook ‘s nachts op zijn neus blijft en de onvermijdelijke sigaret. Imago moet wel erg veel betekenen voor hem. "Absoluut niet", ontkent hij in alle toonaarden. "Dat is nu eenmaal de outfit waarin ik me het meest comfortabel voel. Momenteel probeer ik wel te stoppen met roken en dat lukt vrij aardig. Maar ik ben natuurlijk nog niet ‘on the road’. Dat wordt de ultieme uitdaging."
Misschien ook wel hoog tijd dat Slash iets gezonder door het leven gaat, want hij verklaart zelf dat hij met zijn levensstijl al lang onder de graszoden had moeten liggen.
"Ik heb inderdaad een goede engelbewaarder. Het was geen noodzaak voor me om als jonge rock’n’roll-held te sterven, maar het deerde me evenmin hoe lang ik nog te leven had. Alcohol en drugs waren mijn dagelijkse levensmiddelen en geregeld werd ik wakker in één of ander hospitaal. Na een tijdje kreeg ik ook serieuze hartproblemen. Maar vandaag heb ik een familie en kinderen. Bovendien begint zelfs die wilde levensstijl enorm te vervelen, zolang je hem maar lang genoeg aanhoudt. Nu die verdomde sigaretten nog volledig uit mijn leven bannen en Slash is weer een cleane jongen!"
tekst Ruud Van Der Locht
Livdata 30 mei Pinkpop, Landgraaf 31 mei Paradiso, Amsterdam 26 juni Graspop Metal Meeting, Dessel 27 juni Glastonbury Festival, Glastonbury
