Two Door Cinema Club: hits, hits, hits!

Two Door Cinema Club: hits, hits, hits!

two_door_cinema_club_8.jpgCd’s waarvan je als indie-dj meer dan één, hooguit twee tracks kunt draaien op een dansavond zijn schaars. De laatste was waarschijnlijk We Started Nothing van de The Ting Tings. Dit jaar ziet het er verdomd goed uit voor Two Door Cinema Club. Op hun debuut Tourist History staan slechts tien liedjes die bij elkaar een krap half uurtje duren, maar in die beknoptheid schuilt nou juist de kracht. Tourist History hapt luchtig weg en je zet het album ongemerkt steeds vaker op.

Advertentie

TDCC is ook helemaal een band van nu. Drie Ierse jongens waarvan je op voorhand weet dat ze nooit megasterren zullen worden, maar dat hoeft ook helemaal niet. Bloc Party heeft na Silent Alarm ook nooit meer een hit-album weten te maken, dus is het stiekem juist wel goed dat we bands niet te hoog inschatten en louter beoordelen op hun prestaties van het hier en nu.

Vanuit dat perspectief bekeken is dit trio, als je om twee uur ‘s nachts in een zweterige club met je voeten denkt, misschien wel de ontdekking van het jaar. Frivool, subtiel, poppy, vol catchy gitaarriffjes en altijd geschikt om bij op en neer te springen. Something Good Can Work is voor Phoenix-fans, I Can Talk als je het iets ruiger wilt, Undercover Martyn voor fraile heupwieg- en vingerknip-momenten… hits, hits, hits!

Als ik de band spreek blijken ze bijna een beetje verrast te zijn door het success.
Gitarist/vocalist Sam Halliday: “We zaten eerst met vier man in een meer rock gerichte band, maar niemand vond het leuk wat we deden. Toen ging de drummer weg en besloten we onze koers te wijzigen. En toen viel alles opeens wel op zijn plaats. Misschien omdat we nu meer oog voor detail hebben.”

Veel mensen vinden het opvallend dat jullie bij Kitsune zitten, omdat ze dat toch vooral een electropop label vinden. Maar jullie maken toch eigenlijk ook indietronica en Kitsune tekent ook veel eclectische bandjes met soms zelfs wat new wave ondertonen.
“Het is een ruimdenkend label. Ze begonnen misschien meer vanuit een electro-kader, maar hoe zou je Metronomy moeten benoemen? Dat zijn ook labelmates van ons.”

Waar luisteren jullie zelf zoal naar?
“Alex doet ook veel remixen uit onze naam dus die is iets elektronische ingesteld. Ik speel gitaar en dus is mijn inslag wat folkier, alternatiever.”
Folk is een breed begrip. Noem eens een uithoek.
“John Denver. Dat mag ik graag horen. We komen natuurlijk uit Ierland, dus dan groei je daar ook mee op.”

Jullie groeiden op in Bangor, dat is the middle of nowhere, toch?
“Ja, je hebt een paar barretjes, maar dat is het wel. Maar Belfast is een half uurtje met de auto en daar heb je een goede scene.”

In de breakdown van Something Good Can Work hoor je mensen cheeren. Werd dat later toegevoegd?
“Onze oefenruimte bevond zich onder de etage van Alex en daar hangen we sowieso veel rond. Alleen of met vrienden. Dus namen we wat willekeurig gejuich op en gooiden we dat er in de mix doorheen. Het maakt de boel een beetje los, het klinkt heel bevrijdend.”
tekst Arnold Scheepmaker

Livedata 1 juni Doornroosje, Nijmegen 2 juni Melkweg, Amsterdam 4 juni Rotown, Rotterdam 26 juni Glastonbury Festival, Glastonbury 18 juli Festival International Benicàssim, Benicàssim 21 augustus Pukkelpop, Hasselt 22 augustus Lowlands, Biddinghuizen

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in interviews. Bookmark de permalink.