Toegegeven, ik moest een paar vooroordelen wegslikken op weg naar de mannen van Di-Rect. De Haagse boyrockband zocht en vond een nieuwe zanger op televisie, dat is verdacht. De nieuwe plaat This Is Who We Are klinkt als Snow Patrol en Coldplay. Bij het zesde nummer op de plaat, Flies, Ants And Elephants, switchen we naar psychedelische pop, om te eindigen met een hilarische akoestische hidden track. “We hadden wat ideetjes nodig, dus hebben we onze tijd nuttig gebruikt.”
Het nieuwe album is anders, een beetje ouwelijk misschien. Daardoor lijkt het een onnatuurlijk grote stap: het ene jaar staan ze voor gillende meisjes, nu mikken ze op een beduidend ouder publiek. Is Di-rect opeens volwassen geworden?
“Dat is tekort door de bocht! Er zit tien jaar tussen onze eerste en deze plaat. We hebben twee nieuwe bandleden én Tommy (de rockopera van The Who, waarmee Di-rect in 2008 langs de zalen trok, red.) heeft ons veranderd. Het voelt voor ons heel natuurlijk,” aldus de vijfmansformatie.
In het turbulente leven van de Hagenaars is het laatste jaar veel gebeurd. Zanger Tim Akkerman stapte op en na enig beraad besloten bassist Bas van Wageningen, gitarist Spike en drummer Jamie Westland door te gaan. Ze zochten en vonden via het televisieprogramma Wie Is Di-rect? zanger Marcel Veenendaal. Toetsenist Vince van Reeken werkte mee aan Tommy en werd eveneens een vaste waarde in de band.
Bas: “Dit is als een nieuw begin, zo opwindend. Tien jaar geleden voelde het precies hetzelfde. We mogen alles opnieuw ervaren. Een tijdje terug werden we bijvoorbeeld gevraagd voor een benefietoptreden van dertig minuten. Voorheen hadden we het misschien niet gedaan, maar nu was het supervet omdat we nieuwe nummers konden uitproberen. Het was heel spannend om de reacties af te wachten.”
“Het opnemen van deze plaat was een groot avontuur. Het is een zwaarder album geworden, melancholisch, maar niet droevig. We hadden vorig jaar niet durven dromen dat we met deze plaat onder de arm op pad zouden gaan. Alles was onduidelijk. Nu kijken we terug op een belangrijk jaar met een heel mooi resultaat.”
Jamie vult aan: “Met Tim zouden we deze plaat nooit hebben gemaakt, omdat het niet de muziek is die hij wilde maken.”
Spike: “Ik geloof echt dat we met onze vorige plaat aan het plafond zaten van Di-rect op dat moment. Toen kwam Tommy en zijn we begonnen met experimenteren. Dat is ook die sixties/seventies vibe die je hoort.”
Bas: “Zonder lullig te doen: achteraf zijn we blij dat zo gelopen is.”
Wat opvalt is de gelijkwaardigheid van de verschillende bandleden. Iedereen is aan het woord en voor iedereen is er ruimte. Spike: “We hebben allemaal een andere achtergrond, met verschillende inspiratiebronnen en hele brede muzikale voorkeuren. Daardoor putten we nu uit een enorm rijke muziekgeschiedenis waardoor onze nieuwe sound is ontstaan.”
Bas: “We zijn een veelzijdige band en This Is Who We Are is een veelzijdige plaat geworden. Ik vind echt dat-ie blijft boeien.”
Spike: “Je hoort één band, maar verschillende stijlen.” Bas: “Iedereen luistert op zijn eigen manier. Ik weet in ieder geval dat we alles hebben gegeven wat we kunnen.”
Vince: “Het hele scala aan onze emoties zit erin verwerkt. Deze muziek geeft perfect weer hoe wij zijn.”
Spike: “Ja, dus niet perfect gepolijst, maar met foutjes. Ik vind dat heerlijk! Daardoor word je ook als luisteraar steeds verrast.”
Hoe zit het met de hiërarchie binnen de band? Marcel, die aanvankelijk vooral heeft geluisterd, veert op en is heel stellig: “Iedereen is frontman zodra we op het podium staan. Ik zing, dat is mijn instrument. Daarom sta ik vooraan, maar in de band dienen we elkaar. Soms geef je in een bescheiden rol je beste performance ooit.”
Spike beaamt het: “We stellen onszelf in dienst van de liedjes. Neem bijvoorbeeld Just A Face. Daarin zit piano en gitaar, maar het is echt een pianoliedje geworden met de lead voor Vince en Marcel.” De zanger tegen Spike: “Dat is misschien wel je mooiste gitaarpartij op de plaat. Elke slag is raak.”
“Weet je, voor ons is er geen onderscheid. Intern is er geen discussie. Vince en Spike schrijven, wij vullen aan, Marcel bedenkt zijn teksten. We hebben een hele fijne gelijkwaardigheid. Dat geldt zowel voor de plaat als voor de shows. Marcel zei recent in een interview dat Spike, Jamie en ik tien jaar in Di-rect hebben gespeeld. Marcel en Vince hebben diezelfde tien jaar een ander leven geleid. Die tien jaar zijn niet meer relevant, het nu is belangrijk.” tekst Jacqueline Schoonhoven foto Joost van der Brug
Livedata 5 juni Royal Beach Concert, Den Haag 5 juni Maasboulevard Festival, Schiedam 19 juni Indian Summer Festival, Broek op Langedijk 20 juni Zeropop, Den Bosch 25 juni TT Festival, Assen 26 juni TMF Awards, Enschede 27 juni ParkCity Live, Heerlen 9 juli Badpop, Waarland 28 augustus Beatstad, Den Haag
Meer livedata? Check www.di-rect.com !
