The Inspector Cluzo: We zijn eigenwijze French Bastards

The Inspector Cluzo: We zijn eigenwijze French Bastards

the_inspector_cluzo_2010_foto_david_sanchez_3.jpgHet Franse duo van The Inspector Cluzo, vernoemd naar (Chief) Inspector Clouseau in de film The Pink Panther, speelde in juni van het vorige jaar in de Melkweg om de fans van Suicidal Tendencies alvast op te warmen met een heftige mix van funkrock met een klein beetje metal. Enkele dagen later werd Fishbone tijdens Kaderock in Den Haag vergezeld door het tweetal. Nu, een jaar later, ontmoet ik de twee in Paradiso, alwaar ze die avond hun eerste headline show in Nederland geven. Tijdens de show zullen ze hun tweede album, The French Bastards, aan het Nederlandse publiek voorstellen.

Advertentie

Nederland staat bekend als springplank naar succes in de rest van Europa. Jullie lijken echter de tegenovergestelde route te volgen door via Azië de Lage Landen te willen veroveren. Ik bedoel, everybody is big in Japan, maar jullie speelden na de release van het eerste album al in Taiwan. Hoe is die bekendheid daar ontstaan?
“We zijn eigenlijk een stel reizigers dat graag muziek maakt en vooral graag mensen ontmoet. Die eerste keer in Taiwan was via een goede vriend geregeld en heel kleinschalig van opzet. We werden echter opgepikt en voordat we het wisten volgden er meer landen in Azië. Men is daar blijkbaar gek op muzikanten die verschillende stijlen combineren. Zij beschouwen ons als een creatieve band, een ‘freakband’, en daar komen ze graag naar kijken. Wij worden daar gezien als een drummer en gitarist die in het echt zijn verbonden door de rock en funk. We speelden vorig jaar in China en op Fuji Rock in Japan voor 20.000 toeschouwers. Binnenkort zullen we daar spelen om het nieuwe album onder de aandacht te brengen. We doen dan festivals, maar ook kleine clubshows voor een paar honderd bezoekers.”

Opvallend is het artwork van The French Bastards en de prachtige cartoons die bij het album zitten. Wie is die kunstenaar?
“Het artwork is afkomstig van Chaos, een Taiwanese kunstenaar die ons na een show bezocht om een cartoon te overhandigen als blijk van waardering voor onze muziek. Toen we hem vroegen wat we hem moesten betalen keek hij ons niet begrijpend aan. We besloten hem te benaderen voor het tweede album. We stuurden hem de muziek toe en hij ging daarmee aan de slag. Voor iedere track heeft hij een tekening gemaakt. We vonden die bij Fuck Michael Jackson en In Love With Lilian Thuram zo leuk dat we die ook voor de merchandise hebben gebruikt. De t-shirts zijn inmiddels enorm populair.”

In Love With Lilian Thuram is een ode aan de Franse oud-voetballer. Wat is er zo bijzonder aan hem?
“We willen vooral bekendheid geven aan het feit dat Thuram heel veel goed werk doet op politiek gebied. Hij fungeert als voorbeeld voor de nieuwe generatie van Frankrijk. Dat laatste kunnen we helaas niet zeggen van onze president Sarkozy, die er met betrekking tot de integratie nogal vreemde ideeën op nahoudt. Hij is nota bene zelf van buitenlandse afkomst (zijn vader is Hongaars, red).”
…en Fuck Michael Jackson is zeker ook een ode aan iemand die iets met jeugd had?
“(Lachend) Dat is absoluut een ode aan de muzikant.”

Angelo Moore van Fishbone is getekend voor de track French Bastards #2. Wat is zijn rol in jullie muziek?
“Angelo is onze godfather aan wie wij onze naam te danken hebben. Het heeft te maken met ons Franse accent. Dat maakte hem altijd aan het lachen. Hij verwees dan altijd naar The Pink Panther. Die naam zou echter teveel problemen opleveren, dus toen werd het Cluzo.”

Het nummer Fuck The Bassplayer van jullie eerste album is tijdens de optredens altijd één van de hoogtepunten. Wat is dat toch met die bassist?
“Die obsessie stamt uit een vroegere periode, toen we in de oefenruimte altijd moesten wachten op onze bassist. Op een gegeven moment kwam hij zelfs helemaal niet meer opdagen. Wij waren er toen al van overtuigd dat we ook zonder hem goed uit de voeten konden met onze stijl, zelfs al is een bas zeer essentieel in ons genre. We hebben het maar zo gelaten, want het scheelde ook in het overleg. Met twee personen is het makkelijker beslissingen nemen dan met drie. We zijn nogal een stel eigenwijze French Bastards, snap je?” tekst Jeroen Bakker foto David Sanchez

Livedata 12 juni Beeckestein Pop, Velsen Noord 29 juni Patronaat, Haarlem 8 juli Exit Festival, Novi Sad 11 augustus Sziget Festival, Boedapest

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in interviews. Bookmark de permalink.