Met Sonic Boom maakte de legendarische rockband Kiss vorig jaar een onwaarschijnlijke comeback. De plaat grijpt flink terug op het roemrijke verleden – denk aan platen als Destroyer en Creatures Of The Night – en bleek wereldwijd bij zowel fans als critici een bonafide hit.
De groep staat klaar om de Europese festivals en arena’s bijna letterlijk in vuur en vlam te zetten. LiveXS sprak met Kiss-oprichter, bassist en zakenman Gene Simmons over die nieuwe plaat, maar ook over illegale downloaders en live optredens.
Simmons is de vleesgeworden coolness; volledig overtuigd van ieder woord dat zijn mond verlaat spreekt hij ons toe alsof we in de schoolbanken zitten en door de hoofdmeester zelf onderwezen worden. Aarzelend steken wij de collectieve vinger omhoog om de eerste vraag te stellen. Meester Gene, jij en je bandmakkers hebben in het verleden regelmatig aangegeven geen interesse te hebben in een nieuw album, maar plots was daar Sonic Boom. Hoe kan dat?
“Het was niet ons eigen idee. We werden benaderd door onze retail partner WalMart (een soort Amerikaanse V&D, red.). In iedere winkel hebben we daar een Kiss Korner waar we onze spullen verkopen, maar WalMart wilde eigenlijk graag dat we ook een nieuw album zouden maken.”
Een zakelijke beslissing dus, die creatief behoorlijk goed uitpakte. Wie Kiss in 2008 op de podia zag, weet dat de huidige line-up – met Tommy Thayer en Eric Singer als vervangers van oerleden Ace Frehley en Peter Criss – uitermate solide is. De opnames waren dan ook een verademing, aldus de meester.
“De plaat is in zes weken opgenomen. We hebben het echt als groep gedaan en de meeste nummers stonden in één of twee takes op de band. Tommy speelde op onze vorige cd al veel gitaarpartijen in, omdat Ace niet de moeite nam om op te komen dagen. Met Eric gaat onze band veel verder terug. Hij speelde in de jaren negentig al bij ons. Het zijn goede muzikanten en uitstekende zangers, maar wat belangrijker is: ze hebben een bepaalde innerlijke rust. Eric en Tommy zijn gefocust, hebben geen drugsproblemen, komen op tijd, zijn toegewijd aan de band en de fans en er is nooit gedonder. Wat kan je je nog meer wensen?”
En Ace en Peter?
“Ook al zullen ze altijd onderdeel zijn van onze historie, ze verdienen het niet om deel uit te maken van Kiss,” benadrukt Simmons. “Het ontbreekt ze aan zelfrespect om het lichaam schoon te houden van vergif en er is altijd wel gesodemieter rond de heren. Daar heeft niemand tijd voor.”
Downloaden
Dus als ik het goed begrijp had jullie beste plaat sinds Creatures Of The Night zonder WalMart nooit hebben bestaan?
“Waarom zou je een plaat uitbrengen als idioten ‘m toch gratis op internet zetten? Waar betaal je dan voor?” Simmons is duidelijk geen fan van illegale downloaders. “Ik haat illegaal downloaden en iedereen die het doet.” Kiss moet duidelijk nog een plek vinden in de digitale wereld, zo lijkt het. De aanpak van Radiohead of Nine Inch Nails lacht de oude meester weg. “Geloof de verhalen maar niet; they got their asses handed to them. Die hebben een hoop geld verloren. Denk maar niet dat Kiss dat ooit doet, want dat werkt niet. Hier is de waarheid: als iets aanslaat, gaat iedereen er mee aan de haal. Als het niet werkt, dan begint niemand eraan.”
Een oplossing tegen het illegale downloaden heeft Simmons wel. “Als ik het voor het zeggen had, zou ik ze allemaal aanklagen en hun huizen en auto’s afnemen. Dan leren ze het vanzelf wel.”
Je hebt nooit veel op gehad met critici, maar de wereldpers was vrijwel unaniem in de lof rond Sonic Boom. Hoe denk je daar over?
“Critici bedoelen het goed, maar het enige probleem met critici is dat ze niet gekwalificeerd zijn; ze hebben nooit in een band gezeten of op een podium gestaan, dus als ze een oordeel over me vellen is mijn eerste vraag altijd: ‘what the fuck do you know?’ Kijk, als Pete Townsend van The Who naar me toe komt en zegt dat die het tweede nummer op onze nieuwe plaat niet goed vindt, dan luister ik. Die is gekwalificeerd om een oordeel te vellen. Ik heb niets persoonlijks tegen critici, ik denk alleen niet dat ze noodzakelijk zijn voor een onbezorgd leven op aarde.”
Filosofie
Wie Kiss ooit live zag, weet dat de mannen garant staan voor een ongeëvenaarde liveshow. Daar steekt een bepaalde filosofie achter.
“Toen Paul (Stanley, leadzanger en mede-oprichter) en ik vroeger naar concerten gingen, zagen we daar mensen die dachten dat ze ons eens plezier deden door ons te laten luisteren. Met Kiss wilden we dat anders doen: het is een privilege en een eer om op dat podium te klimmen. We beschouwen het als heilige grond, de elektrische kerk. Het is onze verantwoordelijkheid om je de beste liveshow voor te schotelen die je ooit hebt gezien.”
Jullie spelen in Europa de komende tijd op veel festivals, waar de mensen niet alleen – of helemaal niet – voor Kiss komen. Heb je het idee dat je er dan harder aan moet trekken?
“Nee, absoluut niet. We spelen graag voor nieuw publiek, zodat ze kunnen zien dat een stel zestigers nog steeds de vloer aanveegt met al die boybandjes van nu.” Simmons filosofeert nog even door: “Kijk, als jij jezelf de kampioen voelt op dat podium dan hoort niemand daar te staan, behalve jijzelf. Daar ben je namelijk de kampioen voor. Zo simpel is het.”
The Beatles
Na bijna veertig jaar arena’s uitverkopen is de lol voor Simmons er nog steeds niet af “Dit is nog maar het begin. Toen wij begonnen was merchandising een vies woord. Een stageshow met lichtgevende logo’s? Dat was Las Vegas en dus niet cool. Wij geloofden er echter in. Kiss was en is nog steeds uniek. Met alle respect, de drummer van U2 kun je ook in Coldplay zetten, niemand die het merkt. Dat betekent niet dat het slechte bands zijn, maar wel dat de gezichten verwisselbaar zijn. Hoe wil je dat bij Kiss doen? Ze zijn te klein en als ze op de verkeerde plek gaan staan gaan ze met het vuurwerk mee de lucht in.”
Toch heeft Kiss in de jaren zeventig met die stageshows de dynamiek van rockconcerten volledig veranderd.
“Daar ben ik trots op. Als er iets is wat we in de popcultuur nalaten dan is dat het wel. Je kunt The Beatles zijn en de beste nummers aller tijden hebben, maar ook Paul McCartney besefte pas met Wings dat vuurwerk bij shows toch zeker niet verkeerd is. Hoe dat kwam? Door Kiss natuurlijk!”
tekst Miguel Thannhauser
Livedata 18 juni Gelredome, Arnhem 27 juni Graspop Metal Meeting, Desel
