Op Tweede Paasdag heeft Fiction Plane zijn single Push Me Around digitaal gepresenteerd. De track is afkomstig van het nieuwe album Sparks, de opvolger van Left Side Of The Brain dat onder meer de doorbraaksingle Two Sisters voortbracht. We spreken met gitarist Seton Daunt en zanger/bassist Joe Sumner, die goede herinneringen hebben overgehouden aan hun eerdere ontmoetingen met het Nederlandse publiek.
Seton: “Sparks is eigenlijk de opvolger van een live-album dat we in Paradiso hebben opgenomen. Die avond werd gefilmd door Fabchannel, waarna diverse mensen ons adviseerden om het officieel uit te brengen op zowel cd als dvd. Het was een bijzondere avond omdat de zaal uitverkocht was en we samen met de fans een geweldig feest hebben gevierd.”
Sumner: “We hebben alleen maar naar boven gekeken omdat we die zaal zo prachtig vonden. De opnamen zijn nog dezelfde maand gemixt en gemasterd in de beroemde Abbey Road Studios. We vonden het bovendien een mooi gebaar naar onze fans hier, omdat Nederland ons als eerste in de armen sloot. Het optreden op Pinkpop heeft op ons ook enorme indruk gemaakt.”
Fiction Plane is als support tijdens de reünietour van The Police de hele wereld overgegaan en heeft in Europa heel veel club- en festivalshows gedaan. Zijn tijdens die tournees de ideeën voor Sparks ontstaan?
Seton: “We hebben veel gesproken over een nieuw album, maar dat bleef alleen bij praten. Uiteraard gaat men vragen hoe het ervoor staat, dus toen hebben we besloten om een studio te huren in New York.”
Sumner: “Het was meer iets van ‘let the music do the talking’. Laten we daar met elkaar muziek gaan maken en dan zien we wel. In die kelder hebben we gedurende een week tien uur per dag opgenomen. We hebben voordat we begonnen een optreden geboekt om nieuwe dingen te presenteren. Op die manier dwongen we onszelf om met nieuw materiaal te komen en gelukkig verliep dat naar grote tevredenheid.”
Seton: “Het was de eerste keer dat we zo intensief met elkaar hebben samengewerkt. We stelden elkaar telkens de vraag: Hoe zou je willen dat jouw favoriete band zou klinken. Zo wilden wij ook klinken.”
Kun je omschrijven hoe een track als Russian LSD in de kelder tot stand komt?
Joe: “Tijdens de tournee heb ik een boek gelezen van Mikhail Bulgakov over het Rusland van voor de revolutie. Dat boek maakte indruk op mij en ik heb daar stiekem stukken tekst uit gestolen die ik in de kelder heb uitgewerkt. Seton had een soort speeldoosje bij zich waar hij de muziek mee componeerde. We weten vrij aardig hoe de muziek de teksten moet ondersteunen, waardoor ik tijdens het schrijven durf te experimenteren.”
Je zou dus kunnen zeggen dat de Russische LSD een experimentele uitwerking heeft gehad in de kelder?
Seton: “Absoluut, er zijn op het album hier en daar psychedelische invloeden te vinden. Het kwam ook door de manier van werken. Omdat we niets planden is er veel ontstaan uit spontane ingevingen en jamsessies, waarna uiteindelijk alles bleek te kloppen. We hebben het zeg maar ‘laten gebeuren’.”
Is dat niet een aparte situatie voor een band die er om bekend staat altijd alles in eigen hand te willen hebben?
Joe: “Het is voor ons een nieuwe werkwijze die we drie jaar geleden niet aandurfden. Dit album betekent mede daardoor het begin van een nieuw hoofdstuk. We kennen elkaar al heel lang en weten wat we aan elkaar hebben. We maken geen ruzie meer over te grote ego’s nu we weten wie het grootste ego heeft, haha.”
Terugkomend op jullie favoriete bands. Hebben jullie qua invloeden veel met elkaar gemeen?
Seton: “Ik vind Dylan waanzinnig, maar we zijn allemaal fan van Radiohead en Queens Of The Stone Age. Radiohead vinden we zo bijzonder vanwege de experimentele manier waarop zij muziek benaderen. Daar is veel lef voor nodig. Mijn ouders draaiden muziek van The Everly Brothers en volgens mij heeft iedereen wel een LP als Brothers In Arms van Dire Straits in huis.”
Joe: “Ja verschrikkelijk, vooral Money For Nothing kan ik niet meer horen.”
Seton (lachend): “Was het niet je vader die daar op meezong?” tekst Jeroen Bakker foto Alex Lake
Livedata 11 juli Cactus Festival, Brugge 7 augustus Schollenpop, Den Haag 14 augustus Huntenpop, Ulft 22 september Melkweg, Amsterdam 23 september Effenaar, Eindhoven 24 september Tivoli, Utrecht 25 september de Oosterpoort, Groningen
