Het is al weer enige tijd geleden dat ik Teen Dream van Beach House voor het eerst hoorde. Maar ik kan me mijn eerste reacties nog precies herinneren. De tien songs vervreemdden me, leken op niets anders, deden me aan de sfeer van David Lynch films denken en ik hoorde er shoegaze elementen in terug. In het duizelingwekkende Norway bijvoorbeeld. Dat laatste aspect is live enigszins naar de achtergrond gedrukt, maar hoewel Beach House op het podium dus behoorlijk anders klinkt dan op cd blijft een ding als een paal boven water staan: de songs van Victoria Legrand en Alex Scally betoveren je en weten bovendien een veel groter publiek aan te spreken dan aanvankelijk verwacht werd.
Een vraag die zich direct aandient: naar wat voor atmosfeer waren Victoria en Alex op zoek toen ze in 2006 begonnen met Beach House (Teen Dream is hun derde cd).
Een soort vrouwelijke versie van Mercury Rev? Ook Beach House kan namelijk eerie, ijl en toch uiterst harmonieus klinken.
“We wilden in ieder geval muziek maken die de luisteraar een nieuwe wereld binnenvoerde. Iemand echt mee leiden op het pad dat we voor hem uitgestippeld hadden. En de songs moesten toch heel toegankelijk klinken, het moest niet te heavy worden. Er zijn zoveel voorspelbare bands. Dan heb je eigenlijk geen bestaansrecht. Je moet altijd muziek maken vanuit een gevoel van extase. Iets doen wat afwijkt, iets maken waar mensen niet precies van weten waar het nou eigenlijk voor staat.”
Norway lijkt dezelfde sounds te gebruiken die My Bloody Valentine ook hanteerde op Loveless. Snap je waar ik op doel?
“Jawel, je hoort een gitaar met een slide effect, het zijn geen afzonderlijke geluiden, maar de tonen versmelten. Dat doen we wel vaker.”
Met wat voor instrumenten werken jullie eigenlijk?
Geen dure vintage stuff hoor. We houden juist van heel crappy apparatuur. Keyboards met vaststaande kinderprogrammaatjes. Dat er bij knopjes een genre staat, samba beats bijvoorbeeld. We proberen vaak spannende dingen te creëren met perifere instrumenten.”
Als ik 10 Mile Stereo hoor verrast het me niet dat jullie Teen Dream opgenomen hebben in een kerk.
“Qua akoestiek was het fijn om daar te werken met onze orgels enzo. Dat werkte ook mee aan de ambiance van de cd. Op zo’n locatie had je direct al een dromerig landschap om je heen. Ideaal voor ons.”
Ik vind het mooi hoe bij Used To Be de vocalen echt om de melodie heen gedrapeerd zitten.
“Ik ben altijd op zoek naar kleine geluidjes die in mijn hoofd een eigen leven gaan leiden. Daarom luister ik vroege versies van nummers meestal terug op de koptelefoon. Zitten er elementjes in de achtergrond die je blijven boeien? De basis moet simpel zijn, maar je moet ook iedere keer iets nieuws kunnen gaan horen. We houden ervan om flink te rommelen met wat kan en wat eigenlijk niet kan en zijn door de jaren heen vertrouwd met elkaar geraakt. Daardoor kunnen we nog verder weg stappen van het geijkte pad. Lekker verdwalen!” tekst Arnold Scheepmaker
Livedata 3 juli Rosklide Festival, Roskilde 4 juli Caprera, Bloemendaal 20 augustus Pukkelpop, Hasselt 21 augustus Lowlands, Biddinghuizen
24 t/m 28 november Le Guess Who?, Utrecht
