“Wij leven niet van onze muziek, maar voor onze muziek” benadrukt Barry, drummer van The Stilettos.
Deze bassistloze garagepunk/rock’n’rollband draait alweer elf jaar mee, speelde onder meer met New Bomb Turks en Nashville Pussy, tourde door Europa en bracht eind 2009 Fuck It Rock It uit. Op dit vierde album razen dertien rauwe rocktracks in 27 minuten door je speakers. De man achter de knoppen? DJ DNA (ex-Urban Dance Squad). Barry vertelt hoe deze opmerkelijke samenwerking tot stand kwam. Maar eerst neemt hij ons mee naar het stukje bible belt waar het allemaal begon.
”Mijn broer Armand (zang) en ik gingen naar een christelijke scholengemeenschap op de Veluwe, net als Henk Jan (gitaar). Met een voorliefde voor Stones, Beatles, punkrock en blues vind je elkaar dan al snel.” Henk Jan werd ooit door de school naar huis gestuurd vanwege een Stonesembleem op zijn kleding, zo vertelt de slagwerker, die zelf lid van de Beatlesfanclub was. De jongens werden mannen, de vriendschap bleef en in 1999 startten ze de band.
We zijn inmiddels elf jaar en vier albums verder. “We zijn in die tijd niet echt van stijl veranderd. Met alleen drums en gitaar is dat lastig. Wel hebben we meer aandacht besteed aan de liedjes. We hebben nu eens niet vijftien nummers in een middag opgenomen. Ook hebben we wat gitaarpartijen gedubd. Livemuziek vervliegt, een plaat is meer een luisterervaring.”
Punkrock DNA
”DNA woont in Utrecht, net als ik. Op een avond moesten we allebei dj-en en we raakten bevriend. DNA speelt bas in El Zombie, waardoor hij zijn punkroots herontdekte. We vroegen hem of hij onze plaat wilde produceren. DNA weet hoe geluid werkt. Hij is niet zozeer met effecten en compressie bezig maar met EQ. Hier en daar een klein effectje en verder gewoon zijn geluid.”
“Live gaat het bij ons om energie. Geen gelul, spelen. We spelen twintig nummers in vijfenveertig minuten en dan is het klaar. Je moet ermee stoppen wanneer het nog leuk is. We vermaken ons ook prima voor en na de show. De scene is klein, je komt altijd bekenden tegen. Mensen uit heel Europa treffen elkaar op festivals, zoals in Spanje. Dat geeft toch een soort familiegevoel. Iedereen is toegewijd. Je zet elkaar op het spoor van nieuwe toffe bands. En naast weblogs bestaan er ook nog steeds fanzines, zoals Citytrash uit Meppel, het ouderwetse knip- en plakwerk. Die kun je lezen op de plee.”
”In september krijgt Armand nieuwe kruisbanden, dus dat wordt dan vooral veel oefenen en liedjes maken”, grinnikt Barry. “Maar we spelen in augustus op het Zebra Festival in Gemert. En daarvoor spelen we op het Garage Craze Festival in Oberhausen. Daar hebben we eerder gespeeld en dat is goed bevallen. Het livegebeuren is daar wat minder geïnstitutionaliseerd. De mensen staan niet met de armen over elkaar, maar ze gaan los. We spelen graag in Duitsland. Frankrijk en Spanje staan ook op het verlanglijstje. Onze boeker Sedate heeft daar goede contacten. Dat is fijn, zelf zijn we daar niet zo goed in. DIY? You Do It! Wij maken alle muziek al zelf.” tekst Ben Stam
Livedata 7 augustus Garage Craze Festival, Oberhausen 21 augustus Zebra Festival, Gemert 3 september ACU, Utrecht
