(NO DEATH/V2) Dit Britse gezelschap met de wat curieuze naam had al vijf jaar geen nieuwe plaat gemaakt. Net als het gothabilly-achtige vroege werk zijn de galmende horrorscenario’s nog steeds alomtegenwoordig in de nummers.
Advertentie
Het testosterongehalte is wel een stuk opgeschroefd, en naar mijn smaak is het geluid een stuk meer metallic geworden. Mogelijk is de nadruk op het goth-gedeelte van gothabilly heel geschikt om een veel groter publiek te kunnen bereiken, iets wat vroeger telkens niet echt lukte. Wat mij betreft is er echter te weinig billy overgebleven. Lodewijk Reijs
