DE KADE, Zaandam.
7 mei 2011
Katatonia bestaat alweer twintig jaar en geeft een reeks speciale shows waaronder een exclusieve voor Nederland in de Kade. Tijdens de eerste set wordt het volledige doorbraak album Last Fair Deal Gone Down gespeeld. Na een drankje komt de band terug op het podium om een aantal tracks uit de oude doos te spelen, gecombineerd met werk van het laatste fenomenale Night Is The New Day. Kortom, een unieke happening.
Deze warme lentedag zorgt dat de temperatuur in de zaal tot grote hoogte is gestegen voordat de show überhaupt begonnen is. De Zweden van Katatonia laten het publiek ruim een half uur wachten. Het live brengen van het prijsalbum gaat ze daarna niet van een leien dakje. Zou de band niet genoeg gerepeteerd hebben, of zijn ze vanavond gewoon niet gefocust? Zijn het de zenuwen? Vooral zanger Jonas Renkse laat nog wel eens een steekje vallen of zingt vals. Het nadeel van de bekende nummers is dat elke drum break die mis gaat wel erg opvalt.
Gitarist van het eerste uur, Anders Nyström, lijkt het niet te deren en jut het publiek op om mee te klappen met o.a. Teardrops. Zijn gedrag neigt naar een rockstar attitude, wat de ingetogen melancholische muziek van Katatonia niet echt kan gebruiken. Frontman Renkse doet het beter door zich verlegen op te stellen en tussen de nummers niets meer te zeggen als “Holland has a sunny day today, when we left Sweden for this tour we had snow”. Zou zijn ingetogen houding het gevolg zijn van de tegenvallende eerste set?
Natuurlijk blijven de songs magistraal, maar de uitvoering kan beter. Een uitzondering vormt Tonight’s Music, dat een ruime voldoende scoort. Tijdens de aankondiging van het laatste nummer vertelt Renkse: “We take a short break for a drink or maybe even a shower”. Kletsnat is hij van het optreden, hij zal deze temperatuur niet gewend zijn. Vanwege het stroeve verloop komt de pauze eveneens als geroepen.
De douche heeft Katatonia goed gedaan, bij de start van het tweede deel hebben ze gelijk de intensiteit en pit gevonden. Renkse pakt bij Brave zijn grunt weer op en dat is anno 2011 uniek bij een Katatonia show. Het is een klein minpuntje dat deze een stuk minder diep is dan in de herinnering. De energie zet door in I Break van het oude album Discouraged Ones, waarna het nieuwe album wordt ingezet met Nifelheim (dat perfect tussen het oude werk past), Day And Then The Shade en Promise Of Deceit.
De tourmanager moet als een voetbalcoach een donderspeech gegeven hebben in de kleedkamer, want de heren zijn bij de les en valse zang is nergens te bekennen. Later wagen ze zich zelfs nog aan Wait Outside, dat enkel op de boxset Black Sessions is verschenen. Het pompende begin en het uitgewaaierd einde verraden dat het eigenlijk een verdomd goed nummer is dat op een regulier album had moeten verschijnen.
Het verloop van de tweede set geeft mooi weer hoe Katatonia moderne invloeden als keyboard en kille elektronica in de sound heeft gebracht zonder aan melancholie in te boeten. Op The Great Cold Distance werd hier al flink gebruik van gemaakt, op het laatste album is dit compleet in de sound verweven zoals New Night, het slotstuk, laat horen.
Uiteraard komt de band terug met Soil’s Song en Forsaker, het beste nummer van Night Is The New Day, waarbij het vijftal definitief het matige eerst deel heeft weggepoetst. Maurice van der Heijden
Gerelateerde berichten:
- Review: Katatonia is een mooie afsluiter uit het hardere genre in het tijdperk van Bibelot in de Dordtse Bonifatiuskerk.
- Katatonia naar P60 en Doornroosje
- Start Me Up: reviews van onder meer Gary Nock, Katatonia en Stefan Goldmann
- Katatonia geeft Doornroosje een lesje in melancholische alternatieve rock
- Van Dik Hout tour trapt op 13 mei af in De Kade
