De namen van mega-evenementen als Rock Werchter, Pinkpop en Lowlands liggen deze zomer natuurlijk bij iedereen op de lippen. Maar er zijn ook muziekliefhebbers die kiezen voor het enorme aanbod aan kleinschaligere popfestijnen. Zij spenderen hun zomer op festivals als Dijkpop, Wantijpop, Parkcity Live, Beeckestijnpop en Elektra’s Tuinfeest en hebben net zoveel plezier. LiveXS duikt in de wereld van het kleinere festival en ontdekt dat er ook hier heel veel te halen valt.
Soms, als je met zestigduizend andere festivalgangers naar een wereldberoemde topartiest staat te kijken, kun je je weleens verloren voelen. Want wat maakt het die topper op dat kolossale podium in de verte eigenlijk uit of je erbij bent of niet? Zeker, mega-festivals hebben voordelen: je ziet de absolute toppers aan je voorbij trekken en je hoort de grootste hits. Maar het gevoel dat je verzuipt in de massa zal je op een van de vele kleinere festivals deze zomer aanzienlijk minder snel bekruipen.
Met een beetje geluk drentel je, met een redelijk goedkoop biertje in je hand, zo naar de eerste rijen voor een podium waar toevallig net een geweldige band als Black Box Revelation speelt. En met nog wat meer geluk krijg je nog een knipoog van een van de bandleden ook, want je staat er op zo’n festival naturlijk bovenop. Het zijn van die momenten waarop alles klopt: de organisatoren van de handvol gratis of voor weinig geld te bezoeken festivals in dit stuk zullen het beeld absoluut herkennen.
DIJKPOP: KLEIN IS HET TOVERWOORD
Met zevenentwintig edities op de teller is Dijkpop festival een van de oudste in Noord-Holland. Het festival vindt plaats op de ijsbaan in Andijk, en valt op met een prijzig ogend festivalprogramma: op het affiche prijken dit jaar acts als Go Back To The Zoo, Beth Hart en Tim Knol. “Ooit begonnen we in een jongerencentrum als een echt bluesrockfestival,” vertelt organisator Sander van Leeuwen. “Inmiddels trekken we elk jaar zo’n vierduizend bezoekers en proberen we zo’n breed mogelijk programma samen te stellen. We hebben sinds kort twee podia en zorgen voor een grote diversiteit aan acts. Dus naast rock zetten we bijvoorbeeld ook dance en electro neer,” vertelt Sander. “We zijn eigenlijk een ouderwets rockfestival met veel meer invloeden. Alles verandert voortdurend, zo ook de muziek. Daar moet je dan op inspelen.”
Juist vanwege de kleine schaal van Dijkpop is het inspelen op moderne ontwikkelingen geen probleem, stelt Sander. “Het is een kleinschalig festival, maar qua grootte is dit natuurlijk ideaal. Het is ook niet onze ambitie om veel groter te worden. We zijn misschien een klein, maar daarmee ook een kwalitatief festival. We gaan hier echt op zoek naar nieuwe, leuke acts. Zo boekten wij twee jaar geleden Baskerville en Dewolff al en die zijn dit jaar echt doorgebroken.”
En zo zet Dijkpop het dorpje Andijk langzaam op de kaart. Want het festival groeit gestaag, met vijfhonderd bezoekers per jaar extra. “Andijk is een pittoresk dorpje, waar evenwel nog maar weinig mensen van gehoord hebben. Maar voorheen had ook nog nooit iemand nog gehoord van Biddinghuizen of Landgraaf, en die plaatsen zijn nu bekend geworden door Lowlands en Pinkpop. Wij willen Andijk ook op de festivalkaart zetten.”
Niet door te mikken op de massa, maar juist door de aandacht te vestigen op de voordelen van een intiemer evenement. ”Voordeel bij ons is dat de bezoeker geen last heeft van enorme rijen bij de entree, er is een normale bierprijs en er is niet te veel gedoe met allerlei soorten festivalmuntjes. Iedereen zit hier steevast relaxed in het zonnetje met een biertje te genieten van de muziek. Wat wil een mens nog meer?”
BEECKESTIJNPOP: PROGRESSIEF OP MOOIE LOCATIE
”Ik denk dat Beeckestijnpop veel te bieden heeft,” vertelt Ron Mellies, organisator van het Noord-Hollandse festival dat ieder jaar tien- tot vijftienduizend bezoekers trekt. “De locatie is heel bijzonder: we zitten middenin een park. De sfeer is hier heel open. Het is hier altijd heel relaxed en als festival straal je dat ook uit! We proberen altijd een wat progressiever programma samen te stellen, we zoeken bewust niet naar die grote namen.”
Want grote namen, daar komt het publiek op een festival als Beeckestijnpop niet voor. Dit festival heeft een trouwe groep vaste bezoekers die voornamelijk terugkomen voor de sfeer die er hangt en vanwege de ervaringen die zij voorgaande jaren op het festival op hebben gedaan. Beeckestijnpop biedt drie podia: het hoofdpodium, het Oxypodium voor de regionale acts en het kabouterpodium voor de wat intiemere groepen uit de underground.
Groter worden is niet aan de orde. “We zitten al jaren op een mooi bezoekersaantal, zo is het precies goed. De sfeer is ook mooi zo. Daarnaast is de capaciteit van het terrein er niet geschikt voor en komen er dan zoveel andere toestanden bij kijken. Dat is allemaal niet nodig bij dit festival.”
PARKCITY LIVE: BIJNA IDYLLISCH
Op een bloemrijke geschiedenis als die van Dijkpop kan Parkcity Live in het Limburgse Heerlen nog niet buigen. Dit festival bestaat in 2011 pas twee jaar, maar gaat als een speer. “We kregen tijdens onze eerste editie vorig jaar zoveel enthousiaste reacties. Dat gaf ons echt de kracht om dit jaar aan een tweede editie te beginnen,” vertelt organisator Bart Kuipers. Op de komende editie staan onder meer Dewolff, Black Box Revelation en The Opposites geprogrammeerd. “We zijn veel kleinschaliger dan de meeste festivals. Het festival is daardoor heel intiem en sfeervol, bijna idyllisch. Met drie podia, vijfendertig acts en festivalmarkt zijn we een waar familiefestival.”
Ook jonge gezinnen met kinderen kunnen hier terecht: het zijn twee dagen vol gezelligheid die voor de bezoekers relatief weinig kosten. “Het voordeel is vooral dat het allemaal wat kleinschaliger is. Je houdt het overzicht, er is geen gedoe.”
Na de tienduizend bezoekers van vorig jaar is groei dan ook hier niet het speerpunt in de toekomstplannen. “Meer bezoekers zou gewoon niet kunnen en een andere locatie zou ook zonde zijn. Dit park is het mooiste terrein wat we ons zouden kunnen wensen. Als we van locatie zouden veranderen om groter te worden zouden we gewoon een groot gedeelte van de sfeer verliezen.”
ELEKTRA’S TUINFEEST: VEEL BINDING MET HET DORP
Hoe kleiner de plaats waar het festival plaats vindt, hoe groter vaak de band tussen inwoners en evenement is. Dat blijkt uit het verhaal van Elektra’s Tuinfeest, het feest dat bij popzaal Elektra in het Zuid-Hollandse Sliedrecht hoort. “Ons festival gaat heel lang terug,” zegt organisator Jeroen Loeve. “Elk jaar werd er een feest in het jongerencentrum Elektra gevierd en dat wordt dit jaar al de 41ste keer.”
Het wordt door jongeren en ouderen zelf ieder jaar weer opgezet. “Iedereen heeft een eigen taak. De een gaat over het eten, de ander doet weer een stukje programmering. Het festival wordt als het ware door elkaar gedragen, het is voor en door de mensen zelf in elkaar gezet. Dit zorgt voor een bijzondere sfeer. Het is een festival dat echt is opgezet vanuit het jongerencentrum. Het is iets waar de vrijwilligers echt naar uitkijken, elk jaar weer. Het is alsof we elk jaar weer opnieuw kunnen zeggen: ‘Kijk, we zijn er nog steeds!’ Dat geeft veel binding met het dorp. Ik weet dat veel mensen dit van hun festival zullen zeggen, maar de artiesten lopen gewoon gezellig door het publiek, ze zijn er de hele dag bij, en iedereen is er voor elkaar. Er is nog nooit een klap gevallen. Als ik naar festivals ga kom ik zo’n soortgelijke sfeer nauwelijks tegen.”
WANTIJFESTIVAL: KLEINE FESTIVALS WORDEN GROTER
Het Dordrechtse Wantijfestival is gratis, gemoedelijk en tegelijkertijd toch bijna geen klein festival meer te noemen. Het tweedaagse evenement is onderverdeeld in een dag Wantijpop en een dag Rainbow Park, heeft inmiddels vier podia en telt elk jaar rond de 30.000 bezoekers. “Maar we zijn nog steeds heel intiem hoor,” verzekerd organisator Tom van der Vat lachend. “Dat is ook het mooie van ons gratis festival: het draait bij ons niet om geld. Daar wordt de sfeer heel gemoedelijk van.”
En juist door die sfeer is de band met het festival in Dordrcht groot.
”Met Wantijpop begon het eigenlijk al in 1995. Elk jaar werd een stad in Zuid-Holland tot cultuurstad uitgeroepen en in dat jaar was het Dordrecht. Toen hebben we het Wantfestival voor het eerst gevierd. Het jaar daarna vond het festival opnieuw plaats, ondanks dat Dordrecht inmiddels al geen cultuurhoofdstad meer was. Maar in 1997 had de gemeente plotseling andere prioriteiten en was er geen festival meer. Toen merkte je meteen dat mensen verontwaardigd waren. Ze gingen in protest.”
Wantijpop keerde terug en verdween niet meer van de festivalagenda. Tot ver buiten Zuid-Holland is het festival bekend. “Het is hier heel laagdrempelig en kindvriendelijk. Er staat geen druk op ons of we de hipste namen geboekt hebben of niet.”
Toch wil het festival wel met iets heel bijzonders komen, stelt Tom. “Daarom probeert Wantijpop ook altijd ietwat af te wijken van wat ‘iedereen’ altijd lijkt te boeken. Daar moet je soms iets meer voor doen of iets meer voor betalen, maar dat is het allemaal dubbel en dwars waard.”
WANTIJPOP
Met onder meer Vive La Fête, Zwart Licht XL, Merdan Taplak Orkestar & Team Latino. Gratis. 11 & 12 juni, Dordrecht
BEECKESTIJN POP
Met onder meer Go Back To The Zoo, Vanderbuyst en CW Stoneking. Gratis. 11 juni, Velsen-Zuid
DIJKPOP
Met onder meer Beth Hart, Krach, Heist, Go Back To The Zoo en Tim Knol. € 25 voor een dagkaart. 9 juli, Andijk
PARKCITY LIVE
Met onder meer Waylon, The Opposites, Dewolff en Black Box Revelation. € 62,50 voor een passepartout. 2 & 3 juli, Heerlen
ELEKTRA’S TUINFEEST
Met onder meer Heist, Def Americans, Greyline en Rhino Bucket. Gratis. 18 juni, Sliedrecht
Gerelateerde berichten:
- Win twee toegangskaarten voor Dijkpop 2011
- Dijkpop 2011 start voorverkoop met Baskerville en Boef en de Gelogeerde Aap
- Vrijwilligers van Wantijpop starten petitie voor behoud van Dordts festival
- The Deaf bevestigd voor Elektra’s Tuinfeest 2013 op 15 juni
- Affiche Dijkpop is compleet: Tim Knol, Moss, Aux Raus, Baskerville en Beth Hart
