Red Bull Bedroom Jam: The Quaint vertaalt rock Triggerfinger naar Britpop

LiveXS stelt deze week aan alle 5 overgebleven bands van de Red Bull Bedroom Jam 10 vragen. Vandaag deel 4 van de serie met bassist Rens van Iersel van de Nederlandse Britpopband The Quaint. De jongens gaan hun geluk beproeven in Engeland, maar eerst wacht hen de shows met Triggerfinger in Luxor Live, 013 en Patronaat.

Advertentie

Waarom zijn jullie de band gestart: hebben jullie een uitlaatklep nodig, is het de jacht naar roem of misschien is er een hele andere reden?

“Drie jaar geleden deden onze zanger, pianist en gitarist mee aan een popfestival op de middelbare school. Met de band zijn ze doorgegaan en ik ben erbij gekomen toen de vorige bassist naar Amerika was vertrokken. Ook kwam er een nieuwe drummer bij die na een auditie werd aangenomen. We zijn een band omdat we er steeds weer naar uitkijken om te repeteren en optredens te doen.”

Hoe is de taakverdeling binnen de band, is er een leider binnen de band?

“Een idee voor een nieuw nummer begint vaak bij Paul, onze toetsenist. Van het weekend hebben we toevallig net afgesproken dat onze drummer de financiele man gaat worden in de band. We regelen nu allemaal wel wat, café’s bellen voor optredens en ander promotiewerk doet ook iedereen. We hebben een forum waar we online dingen afspreken en afstemmen, dat gaat makkelijk met de smartphone.”

Welke bands hebben jullie beïnvloed?

“The Beatles zijn we allemaal fan van, die zijn erg invloedrijk voor ons als band. Ook luisteren we veel naar de Arctic Monkeys, Jet en The Wombats.”

Wanneer is voor jullie een song echt af?

“De reactie van het publiek is heel belangrijk, zelf blij zijn met een nummer is één ding maar daarna moet je het zien over te brengen aan je zaal. Als dat goed aankomt en wij voelen dat, dan zit het goed.”

Hoe voelt het om op een podium te staan?

“We hebben in een half jaar tijd 25 optredens gedaan en het is ondanks dat elke keer anders. Het is niet zo dat we plichtmatig de nummers afwerken en de gitarist tijdens het tweede nummer in de 34e maat een stap naar voren doet. Een show moet spontaan blijven en een verrassingselement hebben.”

Hebben jullie in de band wel eens gesprekken over de twijfels van een muzikant over het onzekere bestaan dat je leidt?

“Wij hebben allemaal de passie om er keihard voor te gaan. Met een studie ernaast is het goed te doen nog en drie bandleden studeren binnenkort af. Meer om alvast maar dat diploma op zak te hebben en dan zien we wel verder. Mocht het zo ver komen dat we van muziek kunnen gaan leven dan zullen we er 200% voor gaan.”

Wat zijn jullie ambities, zou een groot festival of een uitverkocht Paradiso al een eindstation zijn?

“Tegen Lowlands zullen we nooit nee zeggen. Twee maanden terug waren we nog in Londen. In Engeland willen we optredens gaan doen in steden als Liverpool en Manchester, kijken wat het Britpopland van onze Nederlandse Britpop vindt. We dromen natuurlijk van het hoogste, maar dan moeten we heel hard aan het werk.”

Met de Red Bull Bedroom Jam zijn jullie dankzij die energiedrank weer een stuk bekender geworden, maar wat voor drank staat er nog meer bij jullie in de kleedkamer?

“We zijn alle vijf bierdrinkers. Rode wijn drinken we ook wel en soms gaat er een fles Jagermeister mee. Voor een optreden drinken we wel water, maar met drank het podium op gaan doen we niet meer. Red Bull vind ik trouwens best lekker, maar dat vleugeleffect merk ik nooit zo.”

Zijn jullie je bewust van de gevaren die op de loer liggen in de muziekbusiness die vaak met een slangenkuil wordt vergeleken?

“Ja en ook van het feit dat we lang niet de enige band zijn die groot wil worden. Er zijn nog dertigduizend anderen, daarom kijken we zelf ook veel bandjes om te zien hoe ze spelen en dat kunnen we naar onze eigen band terugkoppelen. Daarnaast maken we muziek gewoon voor de lol en zijn we nog niet zo met de muziekbusiness bezig.”

Hoe cool is Triggerfinger de band waar jullie live een nummer mee gaan spelen?

“Het was voor ons een enorme verrassing dat we de wildcard kregen, we hadden het natuurlijk wel gehoopt. We moesten een paar keer kijken om zeker te zijn dat het echt zo was dat we doorgaan en toen was er totale vreugde bij ons. Ik ben ook redelijk fan van Triggerfinger, niet dat ik alle teksten uit mijn hoofd ken maar de cd staat altijd hard op hier. Een Triggerfingernummer in een Britpopjasje steken is een hele klus, maar we zijn zelf blij met het resultaat. We zijn benieuwd naar de reactie en gaan er één groot feest van maken. Zelf ben ik een beweeglijke bassist die niet stil blijft staan, dat viel laatst iemand op. Hij vroeg aan me of ik soms aan de drugs zat.”