LE GUESS WHO, Utrecht
zondag 27 november 2011
Naast de zaterdag was LiveXS verslaggeefster Annelies Omvlee ook op de afsluitende zondag op Le Guess Who in Utrecht. Met onder andere acts als Akron/Family, Gang Gang Dance en Panda Bear wordt dit een veelbelovende laatste dag van het festival.
RASA
Natuurlijk denk je niet in hokjes. En moet vooral iedereen doen wat hij of zij leuk vindt. Maar eerlijk is eerlijk, mannen in traditionele Libanese kledij met glimmende (bas)gitaren is toch echt even wennen. Group Inerane maakt volgens eigen zeggen ‘psychedelische rock’. Deze Berberse mannen zingen in hun moederstaal en hebben inmiddels al drie albums op hun naam staan. Allen getiteld: Guitars from Agadez. Nu is Rasa er ook precies de plek voor, normaliter staan hier ook wereldmuziek-achtige groepen, maar het publiek bestaat vooral uit rijzige veertigers met zelfgebreide truien, swingende mannen met baarden en jawel, hoela hoepende hippies. Maar dat laatste is tegenwoordig ook gewoon weer hip. Er is niets te verstaan van wat de heren zingen uiteraard, en of ze er zelf plezier in hebben is door al die lagen kleding ook nauwelijks te zien, maar muzikaal klinkt het allemaal behoorlijk. Niet iets om uren naar te luisteren, of alledrie de albums van aan te schaffen, maar zeker een vermakelijk schouw- en hoorspel.
DB’S
Punk never dies en kraken gaat door. Twee van die heerlijke jaren 70-cliches die onmogelijk de kop in te drukken zijn. Dat moeten de jongetjes van Eagulls ook gedacht hebben. Ze hebben nog maar twee officiële singles, dus waar de rest van de nummers vandaan komt is een raadsel. Hoogstwaarschijnlijk van hun in eigen beheer uitgebrachte EP, ‘Songs of Prey’. Nu maakt dat bij punk ook nauwelijks uit, raggende gitaren en onverstaanbaar geschreeuw in de microfoon doen de truc wel. En dat hebben de vijf jonge muzikanten zich absoluut eigen gemaakt. Een magere, blonde jongen in leren jas achter de microfoon, een ietwat gezette gitarist met bril en een onzichtbare, beukende drummer en veel, veel ontevredenheid over de maatschappij. Het zou niet mistaan in een willekeurige obscure, Deens kroeg. Recht toe recht aan punk uit het regenachtige Leeds.
RASA
Akron/Family is absoluut een van de (kleine) hoogtepunten op deze zondag. De band staat bekend om de inzet van allerhande voorwerpen in hun muziek: statische ruis, onweer, krakende deuren, alles dat geluid maakt lijkt de aandacht van de Amerikaanse folkband vast te kunnen houden. Dat resulteert in een zeer goed gecomponeerde wirwar van geluiden, die ook on stage zijn weerga niet kent. De drie vaste leden van de band vervullen geen van allen een vaste rol. Zang, bas, gitaar, drums, glockenspiel, de heren kunnen bijna alles bespelen. Dat gebeurt allemaal in een chaos van vrolijkheid, blote enkels en pyjamabroeken. Het lijkt Akron/Family geenszins te deren. Het is een band die met veel plezier en overgave op willekeurig welk podium staat. Of dat nu in de lokale koffiezaak is of een verhoging op een Utrechts festival: het enthousiasme en liefde voor hun muziek en fans spat er af. Ook al houd je niet van meeklappen, of bands die de grens tussen publiek en performer niet respecteren door doodleuk mee te hossen tussen de luisteraars, geheid dat je met een grote glimlach en een warm gevoel achterblijft.
TIVOLI OUDEGRACHT
Het is niet gemakkelijk om Gang Gang Dance te beschrijven. Misschien is een voorbeeld van een van hun optredens wel het beste: op een Russische pont, in een Japanse rivier tijdens een maansverduistering. Je moet het maar bedenken. Hun muziek is ook wel als een eclips: je kijkt ernaar, bent gefascineerd, droomt weg, denkt aan alles dan de verduistering zelf, en als het voorbij is heb je toch het idee dat je iets groots hebt meegemaakt, alleen ben je even vergeten wat. De psychedelische visualisaties die op de muziek zijn afgestemd werken daarin uiteraard mee. De ogenschijnlijk willekeurig ingezette, experimentele zang van frontvrouw Lizzi Bougatsos maakt het plaatje compleet. Het klinkt als een trip down LSD-lane, en zo voelt het ook, maar dan zonder de bijbehorende drugs. Fijn.
TIVOLI OUDEGRACHT
Zal Panda Bear blij zijn met de programmering? Op deze laatste zondagavond zijn voornamelijk dagbandjes vindbaar, met uitzondering van hier en daar een tegen de muur hangende die-hard. De zaal is dan ook nauwelijks gevuld. Maar ach, de man achter de grote pluizige knuffelbeer, en Animal Collective, Noah Lennox, is niet voor een gat te vangen. Het afsluitende optreden op Le Guess Who heeft geen gebrek aan fascinerende muzikale aangenaamheden. Goed volume, goede sound, goed beeld. Een van de weinige optredens die de man doet, daar hij niet een groot voorstander is van groots toeren. Een tof optreden van deze Amerikaanse synthesizerkoning, dat wellicht minder tot dansen dan tot luisteren noodt, maar niettemin een fijn, warm afscheidsbad is dat niemand had mogen missen. Last, but one of the best. Annelies Omvlee
Gerelateerde berichten:
- Programma Le Guess Who? 2011 compleet, Le Mini Who? debuteert
- Blokkenschema Le Guess Who? 2011 staat online
- Other Lives, My Brightest Diamond, Zola Jesus en meer voor Le Guess Who? Festival 2011
- Eerste namen Le Guess Who? May Day 2012
- Op bezoek bij Le Guess Who in Utrecht: ‘snobs en hipsters sieren dit vriendelijke festival’
