(V2) Met zijn nieuwe album positioneert singer-songwriter Blaudzun zich ergens tussen Mumford & Sons en Arcade Fire: lyrische folky indierock, rijk gearrangeerd, met groot dynamisch bereik en gevoel voor climax. Constante factoren zijn de karakteristieke stem van Blaudzun en de steeds terugkerende ukulele.
Advertentie
Er is echter een punt waar lyriek overgaat in pathos, en jammer genoeg overschrijdt Blaudzun die grens op dit album al te vaak. Waar de mooi uitgewerkte orkestratie duidelijk inzet op groots en meeslepend, is het resultaat eerder aanstellerig en overdreven, wat voor een belangrijk deel in het stemgebruik schuilt. Lovenswaardig hoge ambities, maar het past niet. Lodewijk Reijs
