Rats On Rafts overdondert Rotown met stuiterend kinderkoor en legende Ger Sax

ROTOWN, Rotterdam
26 januari 2012

De keren dat Rats on Rafts in Rotterdam, en dan vooral in het net ter ziele gegane podium Exit, op de planken stond zijn niet op een hand te tellen. De bezoekers die dat zagen zijn dat natuurlijk wel, want de huidige trots van 010 opereerde een paar jaar lang behoorlijk in de marge. Maar plotseling is alles anders, als Rats On Rafts na een glorieus optreden in Groningen terug is in Rotterdam om hun debuut The Moon Is Big te presenteren.

Advertentie

Een release op cd ja, want de vinylversie was natuurlijk al even uit. Een cd was volgens de meest eigenwijze band van Rotterdam en omstreken helemaal niet nodig, maar ligt nu alsnog in de winkel, dankzij een deal met Top Notch.

Hun nieuwe hiphopcollega’s laten het in Rotown nog even afweten, maar ondanks hun no show is de Rotterdamse zaal zelden zo vol geweest de laatste tijd. Het zal de band en vooral bandleider en zanger David Fagan goed doen dat er vooraan hectische taferelen ontstaan van duwen en trekken. Taferelen die doen denken aan de tijd dat The Fall nog op volle sterkte in Rotterdam speelde. Van mensen die foto’s willen maken, van baldadige jongens die richting bar koersen, van meisjes die naar Fagan staat te lonken. Niet dat Fagan daar iets over zegt, trouwens. Fagan speelt tamelijk stoïcijns door, met die enorme lok voor zijn ogen, terwijl vlak voor zijn neus een moshpit ontstaat.

De vele optredens van de laatste tijd en de volle agenda die de komende maanden volgt heeft de band opvallend goed gedaan. Rats On Rafts klinkt strak, een stuk minder freaky dan je zou verwachten op basis van de woorden van David zelf. Veel meer dan op het album ontstaat live het idee dat deze band het ook in de provincie goed kan doen.

Op eigen voorwaarden natuurlijk, want Rats On Rafts is zoals gezegd vreselijk eigenwijs. Het kinderkoortje dat tevoorschijn wordt getoverd tijdens God Is Dead is dan ook zowel ongemakkelijk als geniaal – zelden twee kinderen zo euforisch zien zingen dat God dood is. Het vreugdedansje dat ze opvoeren staat voorlopig gebrand op het netvlies. Ook de aanwezigheid van de furieus op zijn saxofoon blazende Rotterdamse punklegende Ger Sax smaakt ook naar meer.

Met Sax op het podium laat Rats On Rafts zien precies te weten wat er zich in muzikaal Rotterdam afspeelde in de jaren tachtig, waar ze zo door zijn geïnspireerd. De muzikale kennis van de band is ongekend groot, vooral gevoed door een platenbaas uit Rotterdam-Noord die de band zo’n beetje op High Fidelity-achtige manier opvoedde. De volslagen nonchalante agressie die de band zelf toevoegt maakt dat deze jaren tachtig-cocktail het in 2012 wel eens heel goed kan gaan doen. Mark Evers