(SONY MUSIC) Wie Dry The River vorig jaar zag spelen op een festival in binnen- of buitenland moet hebben gehoord dat het wel goed zou komen met het debuutalbum van dit Britse vijftal. New Ceremony, de ijzersterke single die als voorloper op Shallow Bed verscheen, deed ook al het beste vermoeden. Frontman Peter Liddle spreekt over folky gospelmuziek, gespeeld door een postpunkband, als hij de muziek van Dry The River van een stempel zou moeten voorzien. De zanger, niet vies van een tatoeage meer of minder, beschikt over een gevoelige stem, die zo nu en dan zelfs een beetje tegen die van Demis Roussos aanschurkt. Muzikaal is dat raakvlak in geen velden of wegen te bekennen. Leonard Cohen, Neil Young en At The Drive-In noemt Liddle als inspiratiebronnen. Mooie namen, maar wie die denkt terug te horen op dit album komt bedrogen uit. Op Shallow Bed barst het wel van de prachtige liedjes. Niet alleen gedragen door die karakteristieke stem van Liddle; ook qua meeslepende melodieën hebben we hier te maken met bovenmodale kwaliteit. Naast New Ceremony staan er meer nummers op die je wel twintig keer achter kunt horen, zonder dat ze vervelen. Het feestelijke The Chambers & The Valves bijvoorbeeld. Tijdens de uptempostukken is Dry The River op z’n best. Pieter Visscher
Gerelateerde berichten:
- Britse indiefolkband Dry The River naar Tivoli en Mezz
- Indiefolkband Dry The River naar London Calling en Indiestad
- Bijbelse taferelen en veel liefde bij Dry The River in de Melkweg
- Dry The River verlaat commune voor Pukkelpop: ‘hier kom ik voor uit mijn nest’
- Ben Howard en Dry The River naar Bevrijdingsfestival Groningen 2012
