The Maccabees: “Wij zijn graag moedig”

The Maccabees: “Wij zijn graag moedig”

Iemand heeft in de afgelopen maanden ineens bepaald dat The Maccabees big business moeten gaan worden in 2012. Vooral in Engeland prijkte op de achterkant van vrijwel ieder muziek- of lifestyleblad een advertentie voor Given To The Wild, de derde cd van het uit Brighton afkomstige gezelschap rond zanger Orlando Weeks. LiveXS sprak met Weeks en gitarist Felix White over de groei die de band de afgelopen jaren heeft doorgemaakt. “Het eindresultaat moet begrijpelijk zijn.”

Tekst: Arnold Scheepmaker

Advertentie
Dat er plots zoveel advertentiebudget gespendeerd wordt aan The Maccabees is een opvallende keuze, want hoe boeiend en vloeiend de composities van de heren ook zijn, hun sound is niet voor iedereen weggelegd. Overduidelijke hits schrijven ze eigenlijk niet, hoewel een song als Pelican van het nieuwe album er aardig dicht bij in de buurt komt. Nee, de band maakt gevoelsmuziek, sferische hoogstandjes voor britpop/rock-fijnproevers. Toch is het een goede zet geweest op vol op ze te gokken. Mede daardoor wisten ze onlangs Paradiso uit te verkopen en op de komende editie Motel Mozaïque zijn ze inmiddels een van de klinkende namen op het affiche.

Ik las laatst ergens dat de heren vinden dat ze nu voor het eerst op cd klinken zoals ze zouden moeten klinken. Ze suggereren daarmee een beetje dat hun carrière tot nu toe een soort leerproces was. Toch waren debuut Colour It In en zeker tweede cd Wall Of Arms niet onverdienstelijk.
Orlando legt uit hoe het zit:  “We waren voor het eerst geen speelbal meer van een producer, we weten inmiddels precies hoe we willen klinken. De specifieke sound is heel belangrijk voor ons.”
Felix: “We horen dingen in onze muziek die lang niet iedereen hoort, zelfs hiphopelementen. De songs komen heel organisch tot stand en daardoor zijn we voor sommige mensen wat ongrijpbaar, maar als het kwartje eenmaal valt zijn mensen vaak helemaal om.”

Hoe moet ik dat rijmen met de titel van het album, Given To The Wild?
Orlando: “Dat thema komt terug in veel songs op de nieuwe cd. Het staat voor de onvoorspelbaarheid van het leven. Dat je echt niets kunt plannen. Soms gaat het leven zijn gangetje en dan, door de dood, de liefde, tegenslag of voorspoed in je werk, kan alles in een keer volstrekt anders lopen dan je verwacht had. You’re… given to the wild.”

Er wordt muzikaal enorm veel geëxperimenteerd in jullie songstructuren. Duidelijke melodieën worden versierd door kleine ideetjes.
Felix: “We smeden vaak delen van songs aan elkaar met bruggetjes die een beetje doen denken aan wat een band als Animal Collective doet. Krautrocky geluiden die iets weg hebben van elektronische apen.”
Orlando: “Maar uiteindelijk moet het eindresultaat altijd begrijpelijk zijn, het moet echt een pakkend liedje worden.”

Het is opvallend dat Felix en Orlando intrigerende dingen zeggen, maar dat ze ook vaak breedsprakig en soms nogal warrig kunnen zijn. Hun sound en persoonlijkheid liggen wat dat betreft duidelijk in elkaars verlengde.

Pelican en Went Away zijn de achtste en negende track van Given To The Wild. Iedere andere band had die songs meer aan het begin gezet.
Felix: “We hebben een beetje een broertje dood aan het huidige versnellingsproces van het leven. Het is een album, wij vonden het mooi dat we langzaam van start gaan, ergens naar toe bouwen. Die songs interpreteer je anders als je de collectie ervoor ook gehoord hebt.”
Orlando: “We zijn graag moedig. Iedereen heeft maar heel kort aandacht, maar wij willen mensen toch echt laten luisteren, laten graven naar iets wat ze langer bijblijft.”

LIVEDATA 21 april Motel Mozaïque, Rotterdam 28 juni Rock Werchter, Werchter 13 juli Festival International Benicassim, Benicassim

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in frontpage, interviews, uitgelicht. Bookmark de permalink.