Lagwagon – Het geheim van de eeuwigheid

Lagwagon – Het geheim van de eeuwigheid

Groezrock is jaar op jaar dé plek waar zwaar geweld op leeftijd zichzelf heruitvindt met een reünieshow. Zo kijken we dit jaar met plezier uit naar de wederopstand van Good Riddance, Lifetime en natuurlijk ook Refused. Voor Lagwagon daarentegen kan er niet gesproken worden van een reünie. De band draait al het langst mee van allemaal, maar van stoppen is nooit sprake geweest. LiveXS sprak met frontman Joey Cape en polste naar het geheim van de eeuwigheid.

Tekst: Ioan Kaes

Advertentie

“You don’t have to break up, you just take breaks,” zegt hij. “Weet je, een band is als een familie. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Vanaf het moment dat je in een band zit die succesvol wordt, is het een fulltime job. Om te leven, om je huur te betalen, om je eten te betalen, om je kinderen kansen te geven moét je dan spelen en nieuwe nummers maken. Die last kan heel zwaar wegen. Het kan je plezier voor de kunst ondermijnen. Op die momenten neem je even afstand, maar je gaat niet alles stopzetten. Ik zie veel bands die in die fase gewoon blijven doorgaan in een astronomische snelheid omdat ze het geld nodig hebben. En dan ben je bezig voor de foute redenen en loop je vroeg of laat tegen de muur. Wij zijn er steeds in geslaagd om op de juiste momenten de pauzeknop in te drukken.”

Als we binnen de vergelijking met een familie mogen blijven, hoe ga jij tijdens die pauze dan om met de jaarlijkse verplichte momenten zoals kerstmis? Joey, lachend: “Ja, dergelijke momenten heb je als band wel degelijk. Maar ik ben er zeker van dat zij dat vaker hebben met mij, dan ik met hen. Ik ben de bazige control freak in de band. Dergelijke situaties zijn wel de uitzondering. En zeker nu zit het bijzonder goed. Het is al lang geleden dat we als band zo respectvol met elkaar zijn omgegaan.”

Nieuwe platen heeft die respectvolle omgang al een tijdje niet meer voortgebracht. Wel bracht de band zopas een Box Set uit, een heruitgave van hun eerste vijf platen. En daar zit blijkbaar ook een heel verhaal achter. “Heel veel bands brengen na een tijdje een ‘best of’ of ‘greatest hits’ uit. Maar wij hebben nooit hits gescoord. Niet op de radio en ook niet met video’s. Wij hebben dus ook geen beste songs om uit te brengen. En bovendien gaat met zo’n ‘best of’ heel veel verloren. Het limiteert wat iemand die je band zo leert kennen, zal vinden.” Maar meer nog dan het vasthouden aan de romantische idee van het album bevat deze Box Set een eigen tijdperk, zo blijkt. “Nadat Let’s Talk About Feelings (1998, red.) uitkwam, is er een nieuw technologisch tijdperk begonnen. Het digitale maakte zich meester van de mastering en plots klonk alles veel luider. Vroeger klonken platen veel stiller. Alles is geremixt en geremasterd. Dat laatste zelfs meerdere keren. Voor vinyl en digitaal is er een aparte mastering gemaakt.” En bovendien bevat de Box ook nog eens meer inhoud. “Ja, zeker voor wat betreft Let’s Talk About Feelings is dat zo. Dat had eigenlijk een lange plaat moeten zijn, maar problemen waar ik nu niet over ga uitwijden hebben ervoor gezorgd dat het maar een plaatje van 25 minuten is geworden. Dat hebben we nu eindelijk kunnen rechtzetten. Die plaat is nu eindelijk compleet.”

Ook live heeft de band zich helemaal op het Box Set concept gestort. “We hebben net onze eerste Box Set Tour erop zitten. We speelden dus ook enkel nummers uit die eerste vijf platen. Die Box Set heeft het ons eigenlijk gemakkelijk gemaakt. Als je twintig jaar bestaat als band, wordt het vaak moeilijk om een goede set samen te stellen waarmee je iedereen pleziert. Nu hebben we een goed excuus om de set in één bepaalde richting te duwen, haha.”

Ook op Groezrock zullen ze aantreden met de Box Set-set. Maar, hoe komt het eigenlijk dat we Joey Cape niet zien staan tussen de namen op de Acoustic Stage? “Ja… (stilte). Ze hebben me dat gevraagd en ik heb daar direct positief op gereageerd, maar er is toen iets tussen gekomen. Ik weet eigenlijk al niet meer wat. Waarschijnlijk zitten we met een te lange rit de dag ervoor ofzo. Het is in ieder geval balen. Ik vind het zo erg dat ik niet wil weten wie er wél speelt. Ik doe dergelijke dingen té graag.”

Maar dat hij zich op Groezrock gaat amuseren, daar bestaat geen twijfel over. “Het is altijd een superaffiche. Zelf treffen we op Groezrock altijd oude vrienden waar we al vaak mee hebben samengespeeld en ontmoeten we er ook steeds nieuwe bands die we later nog vaak gaan terugzien. De sfeer is er vaak té goed om je focus bij het concert te houden. Ik weet nog goed dat ik vorige keer echt wel te veel had gedronken. Maar als er zoveel goede bands spelen, dan weet je dat de mensen toch een goede dag gaan hebben en dan mag je best wel een beetje aangeschoten zijn.”

LIVEDATA 29 april Groezrock, Meerhout 21 juni Melkweg, Amsterdam

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in frontpage, interviews, uitgelicht. Bookmark de permalink.