Als je Joe, de frontman van Alt-J, vraagt hoe zijn band klinkt zegt hij zonder blikken of blozen: “Als een mengeling van Nick Drake en gangsta rap.” Dat is een onzinnig statement, maar feit blijft dat Alt-J (vernoemd naar de driehoek die je te zien krijgt als je dat op een Apple-computer intoetst) garant staat voor een boeiende hybride van invloeden. Folky, elektronisch, gevoelig, stuwend, funky, dromerig… het zit er allemaal in! “Hoe divers we ook zijn, het glijdt allemaal wel goed in elkaar.”
Tekst: Arnold Scheepmaker
“We leerden elkaar kennen toen we aan de universiteit studeerden”, vertelt de uiterst sympathiek overkomende zanger. “We hadden nooit grootse plannen, maar waren al vrienden, wisselden ideeën over muziek uit, speelden wat samen en toen ontstond Alt-J, terloops eigenlijk. Ik heb veel met Simon & Garfunkel-achtige harmonieën en folky elementen, terwijl onze drummer soms zo gericht ramt dat het lijkt alsof hij in een heavy metalband speelt. Die combi lijkt vreemd, maar hoe divers we ook zijn, het glijdt allemaal wel goed in elkaar.”
Jullie drums vind ik soms bijna triphoppy. In Tessellate bijvoorbeeld.
“Dat snap ik wel. Er moet ook vooral veel gevoel uit onze songs naar voren komen en het moet spannend klinken. Veel van de tekst van Tessellate is vrij seksueel gericht, het voelt broeierig aan. We gingen bewust op zoek naar een warmbloedige productie voor dat nummer.”
Jullie tourden onlangs met Wild Beasts. Wat dat een goede combi?
“Zeker! Wij waren natuurlijk nog nadrukkelijk de supportact, maar zo’n soort publiek ligt ons wel. Ruimdenkend, intelligent, openstaand voor nieuwe bands… een prima samenwerking was dat.”
Er staan drie interludes op debuut An Awesome Wave. Is dat om het palet steeds schoon te vegen?
“Ja, we waren bang dat de sfeer anders te intens zou worden en we wilden die tussenstukken vrij nadrukkelijk de aandacht geven. The Ripe & Ruin, Guitar en Piano verzachten de mood, waarna je weer helemaal gereinigd aan een nieuwe nummer begint.”
Matilda is een opvallende song, een echte single met cross-overpotentieel.
“Ja, maar voor ons zijn alle songs even belangrijk. We willen te allen tijde voorkomen dat drie nummers er echt toe doen terwijl de rest vooral vulmateriaal is. Natuurlijk bepaalt een succesvolle single hoe bekend je wordt en daarom is het moeilijk en toch ook belangrijk om de juiste te kiezen, maar nu we nog maar één album aan materiaal hebben moeten de overige songs, zeker met de liveshows in gedachten, ook overtuigend zijn. En dat zijn ze!”
In Dissolve Me hoor ik een heel zwaar zompig instrument waaromheen de dwingende beat is gebouwd. Ik weet alleen niet om welk instrument het gaat.
“Dat is logisch. Het zijn twaalf verschillende geluiden die we tot één geheel hebben gesmeed en uit een keyboard getoverd hebben na allerlei special effectpedalen gebruikt te hebben. Op zoek gaan naar zoiets onbenoembaars en toch vertrouwds is heel typerend voor onze werkwijze!”
LIVEDATA 12 mei Walk The Line Festival, Den Haag 30 juni De Beschaving, Utrecht
