Daar waar het derde album van Field Music, Measure, juist mikte op overzichtelijkere songstructuren en, verspreid over twee cd’s, maar liefst zeventig minuten duurde, probeert het nieuwe kleinood Plump in een dik half uur zo veel mogelijk sfeerfragmenten samen te smelten tot een pakkend geheel. De broertjes Peter en David Brewis lichten hun nieuwe plaat toe. “Het is bijna Prince!”
Tekst: Arnold Scheepmaker
De sound van het uit Sunderland afkomstige Field Music is uiterst eigengereid. Korte, bondige tracks die muzikaal gezien veelal toch wat weg hebben van progrock-opera’s. Droog maar lenig. A-modieus en toch op vreemde wijze funkend. Wat dat betreft ligt Plump in het verlengde van de eerste twee cd’s van de broertjes Brewis. Het album begint met twinkelende geluidjes en de zin ‘I’m sure I was dreaming or was I just tired?’. Het nummer klinkt alsof de band weer wakker wordt.
Peter: “Het voelde ook een beetje als een waking up in the morning-song. Zo’n soort nummer wilde ik altijd al maken.”
Wat was jullie voornaamste reden om nu, na Measure, weer een aanzienlijk korter album te maken?
David: “Ten tijde van Measure wilden we proberen om te klinken als een wat meer conventionele rockband, maar nadat we dat hadden geprobeerd werden we toch te rusteloos om die lijn voort te zetten. Dat is typisch voor ons, heel lang of heel kort. We houden wel van extremen als we experimenteren.”
Plumb is niet echt een charmante albumtitel. Er moet een moment geweest zijn dat die titel bedacht werd en dat jullie moesten lachen en iets hadden van: kan dit wel?
Peter: “Haha, absoluut! Maar alle andere werktitels waren veel te serieus. Plumb heeft iets olijks.”
David: “Toch doelden we niet echt op ‘dik’, meer op de vorm bekeken vanuit architectuur. En als je Plumb opzoekt in het Engelse woordenboek staat er Measure, de naam van onze vorige cd. Dat vonden we ook super grappig.”
Jullie hebben tien jaar lang een studio gedeeld met The Futureheads in een gebouw dat uiteindelijk gesloten werd. Was het naar of fijn om te moeten verschuiven?
Peter: “Beide. In het begin vond ik het vreselijk omdat ik bang was dat we essentiële onderdelen van onze sound zouden verliezen.”
David: “Peter is degene die zich doorgaans het meest zorgen maakt over dat soort dingen. Maar toen we onze nieuwe plek ingericht hadden bleek dat de Field Music-sound ook elders tot stand kan komen. Nu blijkt zelfs dat dit een beter geschikte ruimte is.”
A New Town is een van mijn favoriete nieuwe songs omdat het nummer hard groovet en opvallend funky klinkt.
David: “Dat is het juiste woord. Het is bijna Prince, een hele prestatie voor witte jochies uit Sunderland! We spelen noodgedwongen wat meer kortaf. Vorig jaar heb ik mijn spieren verrekt omdat ik in de vrieskou de nieuwe studio aan het schilderen was. Het was zo erg dat ik bang was dat ik nooit meer zou kunnen spelen. Gaandeweg ging het beter maar ik speelde mijn partijen strammer in en dat hoor je gek genoeg op fijne wijze terug in de directheid van de nieuwe songs!”
LIVEDATA 22 mei Bitterzoet, Amsterdam 23 mei Effenaar, Eindhoven
